ความรัก คือ ธรรมชาติ ที่เกิดมาพร้อมโลกใบนี้ ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามที่
ทุกสรรพสิ่งพร้อมยิ้มรับ และความรักเป็นนามธรรมที่ลึกซึ้ง ที่มีคำถามเป็นคำถามปลายเปิดและมีคำตอบ คือ เป็นได้ทั้งความสุขและความทุกข์ ดังนั้น เมื่อความรัก
คือ ธรรมชาติแล้วทุกคนย่อมต้องมีความรัก เป็นความธรรมดา
สำหรับตัวดิฉันเองเป็นคนที่เชื่อมั่นในความรัก และเห็นความรักเป็นธรรมชาติ และเป็นสิ่งที่สวยงาม ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ฝึกฝนตนเองอย่างมั่นคงมาตั้งแต่วัยเด็กแล้วว่าจะทำทุกสิ่งด้วยความรัก เพราะสัมผัสได้ว่าหากใส่ความรักเข้าไปในทุกสิ่งแล้ว
ไม่ว่าเรื่องงาน การทำอาหาร การแสดงความปรารถนาดีต่อผู้อื่น การปกครองลูกน้อง
การมีความรักต่อสามีและลูก ๆ การให้ความรักความกตัญญูต่อพ่อ แม่ และ
การมีเมตตาธรรมต่อทุกสรรพสิ่ง ทำให้เรามีจิตใจที่เบิกบานมีความสุข แม้หากมีปัญหา
มีความทุกข์มากเพียงใด ก็จะสัมผัสได้ว่าเรามีพลังฝ่าฟันไปได้
เพราะความรัก ทำให้เราเรียนรู้การคิดบวก เราเรียนรู้การรักตนเองเป็น และ
พร้อมที่จะรักผู้อื่นเป็น...
สำหรับความรักในวัยที่เริ่มลองรัก คำว่า ลองรัก คือ การอยากจะรักใครสักคน
อยากมีชีวิตคู่ รู้สึกชีวิตเริ่มมีความหมาย เริ่มสดใส ยิ้มได้ทั้งวัน โลกใบนี้เป็นสีชมพู
มองโลกในแง่ดี กระทั่งอยากจะแบ่งความสุขให้กับคนทั้งโลก เห็นไหมคะว่า เมื่อเริ่มถึงตอนนี้แล้วก็เป็นจุดเริ่มของความเป็นธรรมชาติของคนเรา และไม่มีจุดเริ่มของความรักครั้งใด
ที่เริ่มจากความทุกข์ หรือความล้มเหลว หรือเริ่มจากด้านลบ
ลองรัก รักได้ เริ่มได้ในทุกวัย เรียนรู้ที่จะรักได้ทุกวัย แต่ละวัยแสดงความรักเหมือนกัน คือ มีความสุขร่วมกัน มีความทุกข์ร่วมกัน เพียงแต่ต้องอาศัยกาลเวลา
อาศัยประสบการณ์ และการใช้ชีวิตตามแบบฉบับของแต่ละคนไป...
แล้วยังมีบางคนที่อาจบอกว่าความรักทำให้เกิดความทุกข์ ความรัก คือ การหลอกลวง
หรือบ้างก็บอกว่าอกหักดีกว่ารักไม่เป็น…นั่นก็เป็นเพราะเป็นธรรมดาของความรักในความรัก
ไม่มีความถูกผิด ไม่มีเหตุผล เราอาจจะพบเจอในทุกรสชาติทั้งความสุข ความตื่นเต้น ความทุกข์ ความผิดหวัง และนี่คือธรรมชาติของความรัก ที่ทุกคนต้องพบเจอ...ขอให้มีสตินะคะ
ด้วยรัก
นิมมานรติ : ๑๖ ก.พ. ๒๕๕๖
