จากบันทึก  http://www.gotoknow.org/posts/519888 ซึ่งชลัญได้จิตนาการเศษผ้าเป็นดอกไม้สวยนั้น เป้าหมายที่จะทำเป็นนั้นต้องใช้ดอกไม้ถึง 50 ดอก  ชลัญทำได้ไปประมาณ 20 กว่าดอก  แล้ว  ปรากฏว่า มีเหตุการณ์เข้ามากระทบทำให้เป้าหมายนั้นต้องเลื่อน ออกไปอีก  เนื่องจากดอกไม้ที่ทำไว้นั้น เหลืออยู่เพียงดอกที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ 

                                                 

  เหตุการณ์ที่กระทบในครั้งนี้  เหตุการณ์ แรกคือ เนื่องจาก การไปประชุมที่สถานีอนามัย เพื่อทำเครือข่ายการดูแลผู้ป่วยแผลกดทับในชุมชนนั้น น้องๆพยาบาลเห็นเข้า  ชอบมาก  ก็เลยขอคนละดอก 2 ดอก ปรากฏ ว่า หมดเกลี้ยงในพริบตา  น้องๆ บอกเอาไปติดผม  ใช่เอาดอกไม้มาเย็บติดกับยางยืดเพื่อติดผมก็ดูเก๋ไปอีกแบบนะนี่  แต่ แบบนี้มันง่ายไป  ฝีมือระดับชลัญมันต้องอลังการกว่านี้ค่ะ 

                                                     

เหตุการณ์ที่ 2 นั้น ที่ โรงเรียนหมวยน้อยจะพา หมวยน้อยไปทัศนศึกษารอบ เมืองพิมาย  โดยมีรถรางของเทศบาล พา ชมสถานที่สำคัญๆ  เช่น ปราสาทหินพิมาย ไทรงาม  พิพิธภัณฑ์  ฯลฯ งานนี้คุณครูแจ้งให้เตรียมหาน้ำดื่มไว้ให้หมวยน้อยด้วย  ยายบอกให้ชลัญซื้อกระป๋องใส่น้ำสำหรับเด็กที่มีสายสบายด้วย  ปรากกว่าลืมสนิท  โดนยายบ่นตั้งแต่ตื่น ตื่นร้อนมาก คุณป๊าบอก ชลัญทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ยายเลิกบ่นได้มั๊ย  อ๋อ! ชลัญจัดให้จากนั้นก็ไปหาเศษผ้า หาแบบรีบๆได้ลายจุดสีแดงนี่แหล่ะเหมาะจากนั้นก็หากระป๋องน้ำขนาดพอเหมาะมาวัดขนาด  แล้ว ทำการเย็บๆ ๆ ๆ ๆตกแต่งด้วยดอกไม้ผ้า ไป 2 ดอก  เสร็จภายใน 15 นาที ก่อนไป โรงเรียน  


เสร็จเรียบร้อย  ยายเลิกบ่น  หมวยน้อยก็ยิ้มแป้น  ไปทัศนศึกษาได้อย่าสบายใจ  แล้วกลับมาบอกแม่คุณครูชมว่า กระเป๋าใส่น้ำน่ารักมาก ไม่มีใครเหมือนเลย  ทำให้หมวยน้อยยิ้มไม่หุบ


โชคดีนะนี่ที่แม่มีฝีมือบ้าง  ไม่งั้นเดือดร้อน ไปวิ่งหาซื้อกระป๋องใส่น้ำตอนเช้าคงวุ่นวายน่าดู 

แหม!  เส้นทางจิตนาการดอกไม้ผ้า  ของชลัญนี่จะมี เหตุการณ์อะไรมากระทบอีกมั๊ยน๊า  

สำหรับเป้าหมายที่ทำดอกไม้ผ้า นั้นยังไม่เปลี่ยน  แต่อุ๊บไว้ก่อน  

รอติดตามต่อไปนะค่ะว่าชลัญจะจิตนาการเป็นอะไร 



ชลัญธร