จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ ๒๑ ตอน เกิดเป็นคน...จงหมั่นทำดี

เช้านี้ แม่ตื่นเช้าหน่อย อาจเป็นเพราะแม่นอนตั้งแต่หัวค่ำ...(คนเริ่มมีอายุก็แบบนี้นี่เอง...ตื่นเช้า) สิ่งแรก แม่เข้าไปเปิด FB เห็น พี่ภัคร...แต่งคำกลอนไว้ แม่ก็เลยขออนุญาตนำมาลงไว้ใน Gotoknow เพื่อให้คนรุ่นหลัง ได้อ่านแล้วนำไปเป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิตได้ด้วย...พี่ภัครเคยบอกแม่ว่า...ตั้งแต่ลูกเรียนจบปริญญาตรี จวนจะจบปริญญาโทอีกแล้ว แม่จะได้รู้ว่า "พี่ภัคร" ของแม่ ทำอะไรได้บ้าง? นี่ก็อีกกระมัง!!! ที่ลูกบอกว่า...ลูกได้แต่งคำกลอนได้...ก็คงสมแล้วกับที่มีความรู้และได้เรียนมา "สาขาภาษาไทย + สาขาวรรณคดีไทย" แม่ก็เลยตั้งชื่อให้เลยว่า "เกิดเป็นคน...จงหมั่นทำดี" ก็แล้วกัน...

(ภาพจากพระปางลีลาสุโขทัย อ.ศรีสัชนาลัย ถ่ายไว้เมื่อปี 2552)

แม้นเป็น...เศษหิน...ดินทราย
แต่มี...ความหมาย...นักหนา
สร้างแทน...องค์พระ...ศาสดา
คนกราบ...บูชา...มานมนาน
เกิดเป็นคน...อย่ามัว...ประมาท
หลงอำนาจ...มัวเมา...ในยศถา
เห็นไหม!...แค่เศษหิน...ที่ไร้ค่า
ยังสร้างเป็น...พระปฏิมา...สง่างาม
จงทำดี...สร้างคุณค่า...ให้ปรากฏ
ทั่วไตรภพ...ไตรภูมิ...โลกทั้งสาม
เทวดา...อินทร์พรหม...ย่อมยอนาม
เสมือนน้ำ...หล่อเลี้ยง...เหล่าชีวี...

บทประพันธ์โดย...นายภัครพล แสงเงิน,2556