จากการประชุมของขบวนสื่อภาคประชาชน ร่วมกับ พอช.และภาควันนี้(19 กุมภาพันธ์ 2556) ได้แง่คิดต่างๆ มากมาย ศัพท์แสงคำหนึ่ง ที่ติดใจที่สุด จาก อ.วิรัตน์  ศรีคำจันทร์ ได้บรรยายเรื่องการถอดประสบการสู่ความรู้ เมื่อฟังแล้ว ก็รู้สึกเหมือนกับกระตุ้นแนวคิดแต่เดิมว่า ในแต่ละวันเรามีความรู้มากมาย เกิดขึ้นอยู่หลายทิศทาง แต่แล้วก็กลับไม่ได้หยิบจังนำกลับมาสังเคราะห์ หรือผ่านกระบวนการจัดเรียงเสียงใหม่ จึงทำให้ความคิดเหล่านั้น แม้แว๊บเล็ก ๆ ก็หมดค่าไป  "ก้าวร้อยก้าว" เป็นอีกความตั้งใจหนึ่งซึ่งเป็นทั้งชื่อ และความตั้งใจ เพราะวันนี้เอง เป็นวันรับพระราชทานปริญญาบัตร ม.แม่โจ้ ของน้องชาย ซึ่งวันนี้ผมเองได้ประกาศให้กับแม่ได้ภูมิใจเล็ก ๆ ว่าจะเรียนต่อ ปริญญาตรี ให้สำเร็จ และเข้าสู่การเรียน ปริญญาโท ในมหาวิทยาลัยแม่โจ้  ซึ่งนับจากนี้ต่อไป ทุกก้าวที่เดินไปจะเกิดอะไรขึ้น ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ต้องเก็บมาศึกษาและสร้างเป็นต้นทุนเพื่อวันพรุ่งนี้ เสมือนก้าวหนึ่ง ซึ่งจะร้อยอีก ก้าวหนึ่งต่อไปในวันหน้า เพื่อเข้าสู่ วาระในช่วยแรก ของ เก้าร้อยก้าว แรกที่จะเกินทางไปสู่ฝันของความเป็น....."มหาบัณฑิต"


ว่าแล้ว ก้าวแรกคงขออนุญาตยกเอาประวัติชีวิต และคนทำเพลงวงหนึ่งที่รู้จักในชื่อ "เลอฌอ" ตามภาษากะเหรี่ยง หรือ ปะกาเกอยอ นั้น หมายถึง ก้อนเส้า คือ หินสามก้อนที่รองเตาไฟ ทุกจังหวะก้าวที่พี่น้องวงดนตรีนี้ได้ย่างก้าวล้วนแล้วแต่ มีบทเรียนและการวิเคราะห์ตัวเองอยู่เสมอ หลังจากได้ฟังเพลงของครอบครัวดนตรีนี้เอง คุณตุ๋ม คุณติ๊งต่อง และน้องผักกาด ผ่านการนำเสนอที่นำเพลงทั้งสิบกว่าชุด ร้อยเป็นเรื่องเล่าและสอดแทรกแง่มุมของการวิเคราะห์ชีวิตในแต่ละช่วงเวลาอย่างชัดเจน น่าฟัง สลับกับเพลงเพราะ ๆ แบบ "แต่งเอง ร้องเอง เล่นเอง และ ขายเอง" นอกจากเสียงเพลงที่ได้ยินเพื่อความเพลิดเพลินแล้ว มุมมองในการดำเนินชีวิต การคิดวิเคราะห์และวางแผน ก็เป็นอีกเรื่องที่หากฟังดี ๆ แล้วไม่ว่าใคร ๆ ที่ได้ยินเสียงร้อง และได้ฟังประสบการณ์ทางดนตรีของครอบครัวนี้ ผมเชื่อว่าจะได้อะไรมากกว่าร้อยยิ้มที่เปื้อนอยู่บนใบหน้า แต่จะเป็นสุขที่อิ่มอยู่ในใจ ..... แต่หากเจอพวกเขาที่ไหน ก็อย่าลืมช่วยกันสนับสนุนกันด้วยนะครับ เพื่อให้พวกเขาได้เดินทางต่อไปได้ทางดนตรี  และสร้างงานดี ๆ ให้กับสังคมนี้เสมอ 

เว็บไซท์ 
http://www.lerchor.com/