**** เมื่อเห็นภาพ หลายท่านคงทายใจถูกว่าวันนี้ผู้เขียนจะเล่าเรื่องใด จำได้ว่าสมัยเด็กๆ พบเห็นโอ่งอย่างนี้อยู่ทั่วไป ตามบ้านเรือนและสถานที่ต่างๆ
***** นั่นคือ น้ำใจที่คนไทยมีให้กัน แต่ก่อนน้ำดื่ม สามารถหาได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องซื้อหา และดื่มได้อย่างสบายใจ ไม่กังวลสิ่งปนเปื้อน
***** สังคมได้เปลี่ยนไป แม้จะไม่ค่อยมีให้เห็นกันแล้ว แต่มั่นใจว่า น้ำใจคนไทยยังมีอีกมาก ที่คอยช่วยเหลือกัน โดยเฉพาะในยามเดือดร้อน ขอมอบภาพนี้เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจว่า คนไทยยังมีน้ำใจให้กันเสมอค่ะ แต่ไม่ได้จำกัดสำหรับคนไทยด้วยกันเท่านั้นนะคะ ยังเผื่อแผ่ไปถึงชนชาติอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยด้วย happy ba ทุกท่านค่ะ
ภาพนี้ถ่ายเมื่อไปพิพิธภัณฑ์ภูพาน ที่สกลนคร ค่ะ
ทางภาคเหนือมีเยอะ ตอนเป็นเด็ก ๆ จะเห็นค่ะ แต่เดี๋ยวนี้มีน้อยมากเลย มันหายไปพร้อม ๆ กับน้ำใจของคนไทยด้วยกระมังค่ะ
แถวบ้านเรียก "เเอ่งน้ำ" ตอนนี้ยังพอมีอยู่บ้างเเต่ถ้าเทียบกับเเต่ก่อนก็ถือว่าลดลงมากเช่นกันค่ะ
น้ำเอย..น้ำใจ..ไหลรินไม่สิ้นสุด..ขอให้มีความสุขค่ะ
เมื่อก่อนยังเคยได้เห็น
ปัจจุบันต้องเอาภาพที่ถ่ายไว้มาดูแทน
อดคิดถึงวันวานจังครับ