เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา  อ.ให้ดูวีซีดีเกี่ยวกับครูคนหนึ่ง  ซึ่งครูคนนี้มีความตั้งใจที่จะพัฒนาหมู่บ้านหนึ่งให้มีความเจริญ  และให้เด็กมีโรงเรียนที่จะเรียนหนังสือ  จึงได้ขอความร่วมมือจากชาวบ้านในการที่จะสร้างโรงเรียนให้แก่เด็กๆ  แต่ชาวบ้านก็ไม่ให้ความร่วมมือบอกว่าไม่ใช่หน้าที่ของตน  แต่เป็นหน้าที่ของทางรัฐบาล  ดังนั้นเมื่อไม่มีใครช่วยครูใหญ่จึงลงมือสร้างโรงเรียนด้วยตัวเอง  โดยถือคติที่ว่าการทำงานหนัก คือดอกไม้ของชีวิต  และวันหนึ่งพวกครูน้อยและเด็กๆ ก็มาช่วยครูใหญ่สร้างโรงเรียน  เมื่อพ่อ แม่ ผู้ปกครองของเด็กๆ เห็นเข้าจึงมาช่วยด้วย  การสร้างโรงเรียนจึงประสบผลสำเร็จด้วยความร่วมมือร่วมใจกันของทุกๆ คน  และครูใหญ่ยังสร้างความศรัทธาให้เกิดแก่ชาวบ้านอีกด้วย  ชาวบ้านจึงเคารพรักครูใหญ่  เมื่อสร้างโรงเรียนเสร็จแล้วครูใหญ่จึงคิดที่จะหางานและอาชีพให้แก่ชาวบ้าน  จึงได้นำเงินส่วนหนึ่งไปซื้อไก่มาจำนวน 200 ตัว  และแบ่งให้นักเรียนไปเลี้ยง  โดยออกกุศโลบายว่า  ถ้าใครเลี้ยงดีมีลูกไก่จำนวนมากจะได้คะแนนดี  พ่อ แม่ของเด็กๆ จึงช่วยลูกของตนเลี้ยงไก่  จึงได้ไก่จำนวนมากจึงได้ชื่อว่าบ้านไก่  ต่อมาก็นำไก่บางส่วนไปขายและนำเงินไปซื้อผึ้งมาเลี้ยง  ชาวบ้านก็เลี้ยงตามทำให้มีผึ้งจำนวนมากจึงได้ชื่อว่าบ้านผึ้ง  ต่อมาก็นำผึ้งส่วนหนึ่งไปขายแล้วนำเงินไปซื้อวัวมาเลี้ยง  ชาวบ้านเห็นดังนั้นจึงได้ไปซื้อวัวมาเลี้ยงตาม  ทำให้มีวัวจำนวนมากจึงได้ชื่อว่าบ้านวัว    ความดีของครูใหญ่ได้เป็นที่ประจักษ์และรู้ถึงรัฐบาล  ทางรัฐบาลจึงได้มอบเหรียญเพื่อแสดงถึงความดีของครูใหญ่  และให้เงินอีก 80,000 บาท  ครูใหญ่จึงนำเงินจำนวนนี้มาสร้างศาลาประชาคมให้แก่หมู่บ้าน  และจัดให้มีการแข่งขันกีฬากันเพื่อสร้างความสามัคคีให้แก่กัน  และคนในหมู่บ้านนั้นก็อยู่กันอย่างมีความสุข