GTK อยากบอกว่า I  love you so much ! 

ข้าพเจ้าเข้ามาเขียน blog ที่ gtk มาเกือบปี แล้ว เข้าขั้น เสพและติด การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่นี่ไปซะแล้ว  ข้าพเจ้าว่าหายากนะ blog ที่มีสมาชิก มีระเบียบ  มีความสุภาพ  มีความรับผิดชอบ ในการเขียนบันทึกขนาดนี้  ซึ่งที่ gtk นี่เป็นตัวอย่างที่ดีทีเดียว  เข้ามาเขียนครั้งแรก นั้นข้าพเจ้าได้รับการต้องรับจากเหล่ากัลยาณมิตร ใน gtk ประหนึ่งรู้จักกันมา เป็น 10 ปี  เพียงได้ เคาะแป้นพูดคุย หน้าจอ อินเตอร์เน็ต แต่กลับรู้สึกผูกพันอย่างบอกไม่ถูก  กับหลายๆท่าน  จนถึงขั้นฝากตัวเป็นศิษย์ก็มี 

  ความเอื้ออาทรที่ส่งผ่าน คลื่นที่มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ แต่เรารับรู้ได้นความรู้สึก  อบอุ่นทุกครั้งที่เข้ามา นี่เรียกว่ารักหรือเปล่า  เป็นความรัก  ออนไลน์ กระมัง 

  ตอนแรก คิดเข้ามาเขียน เพื่อหาประสบการณ์  การเรียนรู้ที่นอกเหนือศาสตร์ทางการพยาบาล  และการแพทย์  เท่านั้น แต่กลับได้มากกว่าสิ่งที่ต้องการเรียนรู้ นั่นคือ  มิตรภาพ ออนไลน์  เช่น ข้าพเจ้าได้รับความอบอุ่นใจ จากผู้ใหญ่   ที่เคารพ แม้เพียงเริ่มรู้จัก ทางออนไลน์ แต่ท่านช่วยให้ เห็นทางสว่างทุกครั้งที่มีปัญหาเพียงยกโทรศัพท์หา  ความห่วงใยเอื้ออาทรสะท้อนผ่านคำพูดมาตามสาย ข้าพเจ้ารับรู้ได้ถึงความหวังดี ความห่วงใยจากท่านจริง  ขออนุญาต เอ่ยนาม  พี่ใหญ่  นงนาท  สนธิสุวรรณ  เป็นบุญของข้าพเจ้ายิ่งนัก

  อีกท่านนั้น ขออนุญาต เอ่ยนาม คือ อ.คนถางทาง ในบทความท่านที่ดู ดุดัน  สะกิดกวนชวน ปริ๊ดแตก (อุ๊ย แซวนิด นะอาจารย์)  ชวนแหกค่าย นั้น ประเมินได้ว่าท่าจะน่ากลัวสุดใน gtk  แต่รู้มั๊ย ท่านดั้นด้นหายามารักษา pks ให้ชลัญ ที่สำคัญยานั้นไม่มีในเมืองไทย ด้วย ราคาแพงได้มายากลำบาก  แต่ท่านเอามาได้  (แต่ชลัญไม่กล้ากิน อ๊ะล้อเล่น กำลังกินอยู่ )  นำมาให้ชลัญ(ฟรี) ซึ้งใจจริง 

    และยังความช่วยเหลืออีกหลายอย่างจากกัลยาณมิตรหลายท่าน รวมทั้งเรื่องงาน ไม่เคยอิดออดที่จะช่วยเหลือ  ไม่น่าเชื่อ นี่มิตรภาพ ออนไลน์

  หากไม่มี gtk ข้าพเจ้าคงไม่ได้รับโอกาสดีเช่นนี้ 

  ขอบคุณ web site ดีๆ  อย่างนี้จะไม่ให้บอกรักได้อย่างไร 

  ในเดือนแห่งความรักนี้  โอกาสดีๆที่จะบอกรักกัน นอกจาก คนใกล้ชิดที่ข้าพเจ้ารักแล้ว  ก็ขอ บอกรัก gtk และเหล่ากัลยาณมิตร  ทุกท่าน 

I  LOVE  YOU  SO  MUCH 

ชลัญธร

           

รูปแต่ปางก่อนปัจจุบันมิกล้าโชว์ มันล้นจอน่ะ