ปีนี้ภาวะแล้งหนักมาเยือนอุฑยานผักหวานป่าอีกครา ตะขบตายไปเลยครึ่ง ผักหวานตาย ผักหวานเหี่ยว ผักหวานกำลังออกดอก ครบทุกรสชาดชีวิตอีกแล้วครับท่าน(ต้นแบบมหาโหด มหาหิน มหาแล้ง)

...แล้งภายนอกช่างปะไร หากแต่ภายในอย่าให้มันแล้ง(ตาม)...


...สภาพน้ำในบ่อเดือนกุมภาพันธ์ที่เหลือเพียงเมตรกว่าๆ เมษายนคงน่าห่วง...

*** วันนี้เหล่าเทวดาที่นำปุ๋ยวิเศษ(ปุ๋ยเทศบาล)มาเทปรับปรุงสภาพดินหินๆของสวนจนมีวันนี้..จากรู้จักนานวันยิ่งกว่าญาติ พาบรรดาผู้เฒ่ามากินข้าวปลาจับปลาในบ่อ(ตู้กับข้าวประจำสวน..)***


…ข้าวเหนียวส้มตำ ปลาเผา แจ่วบองฯ…ได้มองเห็นกลุ่มคนที่ประกอบอาชีพหาเช้ากินค่ำ(สุจจริตชน) ทำบุญเข้าวัด กินข้าวปลากันแบบอิ่มเอม…ทำให้ข้าพเจ้านึกบอกกับใจตัวเองเบาๆว่า ก็ยังดีที่มีความชุ่มชื้นของใจอีกหลายๆดวงอยู่ในธรรมชาติที่แห้งแล้งยามนี้(พ่อหนุ่มเหลือน้อยของฉันเสื้อเหลืองอ๋อยนั่งมองมิตรสหาย..อิ่มมั๊ย;))))


…ปลาที่จับได้ตัวโตๆเข้ามากับน้ำท่วมเมื่อปี2554(เขื่อนอุบลรัตน์) ขอไว้3-4ตัว(เอาไปฝากญาติในหมู่บ้าน)นอกนั้นยกให้ทีมผู้เฒ่า;)))…



*** ชีวิตที่ได้มานำมาประกอบอาหารเลี้ยงสังขารในการประกอบคุณงามความดี(ไม่ค้าขายชีวิต) สรรพสัตว์เหล่านี้เขาไม่มีโอกาศไปใส่บาตรทำบุญหรือทำความดีอย่างมนุษย์เรา(แต่เกิดมาแล้วตายเหมือนๆกัน..) มนุษย์..จึงเปรียบเหมือนไปรษณีย์ส่งผ่านความดีให้สรรพสัตว์ทั้งหลายที่หล่อเลี้ยงสังขารให้มีชีวิตอยู่เพื่อทำความดี ***

..."กินเพื่ออยู่  อยู่เพื่อทำดี  เพราะในผู้อื่นมีเราอยู่ด้วยในนั้น"....

*** สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ข้าพเจ้าขอเรียกว่า"กองบุญ" บุญที่เกื้อกูลทั้งกายและใจ บุญที่ได้ส่งต่อความดีสู่สรรพสัตว์(ไม่ว่าตัวใดที่ได้ไปเป็นอาหารสำหรับคนผู้ทำความดี หรือเข้าวัดทำบุญกับพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ บุญนั้นย่อมเผื่อแผ่และเท่าทวีคูณตามส่วนของความดีของผู้ร่วมทำ)***

ฟ้ามืดครึ้มท่ามกลางสภาพแล้งๆของโคกผักหวานต้นไม้ปรับตัวคนก็เลยขอปรับใจ(ตุนกำลังใจไว้สู้..กับความเป็นจริงทุกสิ่งที่กำลังจะเกิด)


                                                            *** ขอบพระคุณและสวัสดีค่ะ***