สวัสดีค่ะคุณใหญ่...ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจและความห่วงใยค่ะ
หากเป็นช่วงฤดูแล้งหลายๆพื้นที่คงแล้งเช่นกันค่ะ เพียงแต่พื้นที่ภายในสวนแม้คนอื่นไม่แล้งก็ยังแล้งโดดเดี่ยวเช่นเดิมทุกปีทั้งที่บางครั้งรู้ดีต้องแก้ไขปัญหาเช่นไร แต่ไม่สามารถช่วยอะไรต้นไม้ที่เพียรปลูกได้ต้องยืนมองเค้าตายไปอย่างนั้น (มีเพียงคำพูดสั้นๆจากคนข้างๆกับคำว่า"ทำรอ อย่ารอทำ")..จึงฉุดรั้งหัวใจห่อเหี่ยวไปพักใหญ่ๆค่ะ
"ต้นทุนชีวิตยังติดอยู่กับการรอคอย...เวลาที่ใช่"