ที่ว่า..รักๆนั้นเป็น ฉันท์ใด..สักรวา..ท่านว่าไว้....ปัจจุบันมีวันแห่งความรัก..มาผุดโผล่อยู่ในสังคมไทย..เกร่อๆคือส่งช่อดอกไม้..(ตลาดดอกไม้..เดินดี..)..แต่ถ้าส่งแต่ดอกไม้..จริงๆแค่ส่ง(รัก)แบบทางการ..คนรับก็คงต้องโหยหา..(รัก)..ต่อไป..ช่อดอก(รัก)ที่ส่งมาเหี่ยวเฉาไปพร้อม(รัก)ที่ส่งมาให้...

..รัก..สมัยหนึ่งในอดีต..เขาเรียกกันว่า.."คลุมถุงชน"..หมายความว่า..คู่บ่าวสาวไม่เคยเจอะเจอหรือ(รัก)กันมาก่อน...แต่อาจอยู่กันแบบ..ถือไม้เท้า..ยอดทอง..กระบองยอดเพชร..(เป็นคำอวยพรตอนพิธีรดน้ำ..ตราสังข์..(บนห้วคู่..)..หรือ..(อาจจะหมายถึง..ตราสังข์..รดน้ำตอน..ตาย..ด้วย..."ในอินเดีย..จึงบังคับหญิงหม้ายให้ตายตามสามีที่ตายไป..เป็นเรื่องความรักในอดีต อินเดีย..

..รัก..สมัยใหม่..ในชีวิตคู่..อิสระ..มากขึ้นกว่าเดิม..เลือกที่จะรักได้..แอบรัก..ได้..โขมยรัก..ได้..ความรัก..ขายได้..(คงจะเคยๆได้ยินกันว่า...เสียทองเท่าหัว..ไม่ยอมเสียผัวให้ใคร...เดี๋ยวนี้..กลับพูดกันว่า...เอาทองมา..แถมกาเลนเดอร์ไปด้วย..น่ะ..(ผัวที่มี)...

"รัก"..แท้แน่นอน..ไม่เปลี่ยนแปร..คงจะเป็น..รัก ..(ตัวกลัวตาย)..มีเป็นสัญชาติญาณ..รักและศรัทราไม่ติดถือเป็นรูปธรรม นามธรรม นั้นเป็นหนทางไปสู่..รัก..เมตตา..อันเป็น..ธรรมค้ำจุน..โลกไม่ให้เหี่ยวเฉาด้วยอำนาจที่เกินพอดี..ของ.(อิทธิพล).".รัก"..ที่ตามด้วย โลภ..โกธร..หลง..เจือปนอยู่เป็นสาเหตุแห่งกรรมทั้งมวลที่เวียนวนอยู่เป็น กฏแห่งอนิจจัง..ดังสักรวาที่ท่านว่าไว้..".โอ้ว่า..ความรัก..เพิ่ง..ประจักษ์..ดัง..สายน้ำไหล..."เอวัง..คงมีด้วยประการฉนี้"......