สำหรับผู้ที่เคยตกอยู่ในห้วงของความรัก  ย่อมยอมรับว่า  รสชาติของความรักนั้นช่างแสนหวาน  ไม่ใช่แต่เพียงคำในบทกวี  หรือคำพรรณาในนิยายรัก  มันเป็นความจริงว่า  ความรักนั้นสุดแสนหวาน  อย่าได้คิดไปในทางลบ  ความรักในบันทึกนี้มีแต่แสนหวาน   ความรักเกิดขึ้นได้ในทุกเพศ ทุกวัย  ไม่ได้เลือกสถานที่  เวลา  แต่ความรักเกิดขึ้นจากหัวใจสองดวง  ที่ได้ีโอกาสพบ  สนทนาพูดคุย ศึกษากันและกันด้วยวิธีการต่างๆนานา  ทำให้เกิดความเคยชิน  ส่วนใหญ่จะมองเห็นรักในมุมสวยงาม  ยังไม่เคยเห็นมุมลบที่น่าเกลียด  เพราะเมื่อรักแล้ว  มันอาจจะบดบังความเลวได้  เชื่อไหม


<img src="<a%20href=" http:="" www.glitterfy.com="" graphics="" love="" target="_blank" style="" loading="lazy">
Glitterfy.com - love Glitter Graphics" />


ครูอ้อยเคยมีความรักสมัยอายุยังน้อย  สมัยก่อนไม่มีโทรศัพท์มือถือ  อยู่ในรั้วทหาร  พบปะพูดคุยกันยากเหลือเกิน  เราสองคนจึงพูดคุยในจดหมาย  พี่เขาเรียนโรงเรียนมีชื่อเสียง  ส่วนครูอ้อยเรียนโรงเรียนสตรี  เนื่องจากบ้านอยู่ในละแวกเดียวกัน  แต่ไม่ใกล้กัน  ทุกวันที่ต้องไปโรงเรียน  ครูอ้อยต้องไปขึ้นรถที่จอดใกล้บ้านพี่  เมื่อตามองตากันมานานพอสมควร  เริ่มมีรอยยิ้ม  พี่เขาแสดงออกมาชัดเจน  เมื่อได้พบครูอ้อยทีไรเขาจะบอกกับน้องกับพี่ของเขา  และชี้มาที่ครูอ้อยเสมอ  สัญญาณรักเพียงแค่นี้ทำให้ครูอ้อยไหวหวั่นอย่างไรบอกไม่ถูก

<img src="<a%20href=" http:="" www.glitterfy.com="" graphics="" love="" target="_blank" loading="lazy">
Glitterfy.com - love Glitter Graphics" />


เมื่อเวลาผ่านไป  ต่างคนต่างเรียนเพราะครูอ้อยถูกสั่งสอนอบรมมาให้รักการเรียน  พี่ก็คงเช่นเดียวกัน  ไม่นานพี่เขาก็เข้าไปเรียนโรงเรียนเตรียมทหาร  ครูอ้อยไม่เคยพบพี่เลย  เป็นเวลานานหลายปี  จนครูอ้อยเรียนชั้นมัธยมปลาย  และพี่เขาเรียนโรงเรียนนายเรืออากาศ  เราสองคนไม่เคยพบกันตัวต่อตัวเลย  เห็นแต่จดหมายที่มีลายมือขยุกขยิกของพี่  และสั้นเหลือเกิน  แต่จดหมายทุกฉบับอย่างสม่ำเสมอ  ลงท้ายด้วยคำว่า...รัก   คำเดียวที่ืทำให้ครูอ้อย  คอยาวรอจดหมายที่จะมาจากบุรุษไปรษณีย์ที่ขี่รถมอเตอร์ไซค์เสียงเป็นเอกลักษณ์    รู้สึกดีใจมากหัวใจพองโตที่ได้รับจดหมายแบนแต๋  และรู้สึกเสียใจ  หมองหม่น  อึกอัด  เมื่อไม่ได้รับจดหมายจากมือบุรุษไปรษณีย์


<img src="<a%20href=" http:="" www.glitterfy.com="" graphics="" love="" target="_blank" loading="lazy">
Glitterfy.com - love Glitter Graphics" />


ต่อมาไม่นาน  ที่สนามกีฬากองทัพอากาศจัดงานวันเด็ก  และครูอ้อยก็พาน้องๆไปงานวันเด็ก  ครูอ้อยสุดแสนจะดีใจที่ได้พบพี่  แต่สุดแสนจะเสียใจที่ได้พบพี่เดินกับผู้หญิงคนหนึ่งที่สวยงามน่ารักมาก  ครูอ้อยไม่กล้าจะเดินไปหาพี่  ครูอ้อยได้แต่แอบดู  แอบมอง พี่เขาเดินผ่านไปทั้งๆที่พี่เขาก็เห็นครูอ้อย  ความรู้สึกอึดอัดมากมายกว่าที่ไม่ได้รับจดหมายจากบุรุษไปรษณีย์  ความรู้สึกอยากจะระเบิดออกมา  แต่ก็ทำไม่ได้  ครูอ้อยถูกบีบรัดด้วยจรรยามารยาทเสียจน  ความรักที่สุดแสนหวานที่มีอยู่นั้น  มันขมขื่นเสียจนจะทานทนต่อไปไม่ได้  เมื่อถึงเวลากลับบ้านต้องเดินกลับเป็นเวลานานพอสมควร  น้องๆีใจที่ได้รับของขวัญวันเด็กกันมาคุยกันสนุกสนาน  แต่ครูอ้อยต่างกับน้องๆ  อยากจะเดินเร็วๆ  กลับไปบ้าน  เข้าห้องนอน  และร้องไห้คนเดียว


<img src="<a%20href=" http:="" www.glitterfy.com="" graphics="" love="" target="_blank" style="" loading="lazy">
Glitterfy.com - love Glitter Graphics" />


เมื่อมาถึงบ้าน  ครูอ้อยพบคุณพ่อที่หน้าประตูบ้าน  คุณพ่อถามน้องๆว่า  ได้อะไรมาบ้างไหนมาให้พ่อดูซิ และคุณพ่อก็ถามครูอ้อยว่า  เป็นอะไรลูก  ครูอ้อยระเบิดออกมาสองสามคำว่า  พี่เขาไม่รักหนูแล้ว   แล้วครูอ้อยก็มีน้ำตาออกมาด้วยคุณพ่อสวมกอด  และปลอบใจด้วยคำว่า  ร้องเถิดลูก  แล้วเดี๋ยวเรามาคุยกันหลังจากที่ลูกร้องพอแล้ว  เมื่ออยู่คนเดียว  ครูอ้อยก็ขนซองจดหมายของพี่ออกมา   เก็บใส่กล่องขนมปัง  ปิดแน่น  เก็บไว้ในโต๊ะ  แล้วก็ร้องไห้จนหลับไป 


รักเอ๋ย  รักที่แสนหวาน  มันไม่ได้หวานตลอดกาลหรอกลูกเอ๋ย   เป็นคำพูดของคุณพ่อ