แต่เดิมการเรียนรู้ของคนไทยเราจะเป็นการเรียนรู้แบบเชิงรับ โดยเรียนรู้จากการบอกการสอนของผู้ใหญ่ ของครู ของผู้บังคับบัญชา หรือจากการจัดอบรมให้ความรู้ตามหลักสูตรต่างๆ  ซึ่งมีข้อมูลสะท้อนการเรียนรู้ลักษณะนี้ออกมาว่า  ไม่ว่าจะสอน จะอบรมได้ดีเพียงใด ผู้เรียนก็ไม่สามารถนำความรู้ไปใช้ได้ทั้งหมด
    ผมคิดว่าการเรียนรู้เชิงรับจะสะกัดกั้นการคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ ซึ่งสาเหตุใหญ่เกิดจากการคิดแบบแยกส่วน ตอนเด็ก ๆ คนจะไม่คิดแบบแยกส่วน แต่เมื่อเรียนสูงขึ้นก็เริ่มเรียนรู้เป็นวิชา เป็นเรื่อง ๆ มีการสร้างคนให้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง  พอมาทำงานก็เลยคิดแบบแยกส่วน มีกำแพงกั้นระหว่างฝ่าย ระหว่างคน  อีกประการหนึ่งเกิดจากการแข่งขัน ซึ่งความจริงน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่ช่วยกระตุ้นให้คิดสร้างสรรค์ แต่สิ่งนี้กลับเป็นการสร้างความกลัว ความไม่มั่นใจในตนเอง เช่น กลัวคนอื่นจะว่าโง่  คิดว่าตนเองพูดไม่เก่ง ฯลฯ จึงพยายามปกป้องตนเอง หรือพยายามแสดงให้คนอื่นรู้ว่าเรารู้  โดยมุ่งผลระยะสั้น และสาเหตุสำคัญสุดท้ายน่าจะมาจากความเคยชินจากการทำงานตามคำสั่ง โดยจะรอคำสั่งแล้วทำตามคำแนะนำ ไม่กล้าคิดไม่กล้าทำ เมื่อมีปัญหาก็จะตามผู้เชี่ยวชาญมาช่วยแก้ การเรียนรู้ในปัจจุบันจึงถูกปรับเปลี่ยนจากแบบเชิงรับมาเป็นแบบเชิงรุก ที่เชื่อว่าบุคคลสามารถสร้างความรู้ขึ้นได้ด้วยตนเอง 
  โดยส่วนตัวผมมีความเชื่อว่า นักเรียน นักศึกษาหรือผู้เข้ารับการอบรมสัมมนา แต่ละคนล้วนมีประสบการณ์เดิมที่หลากหลายและแตกต่างกัน  วิทยากร ครู อาจารย์ผู้สอนก็เป็นเพียงแหล่งเรียนรู้แหล่งหนึ่งเท่านั้น ที่มีหน้าที่มาให้ข้อมูลหรือแสดงความคิดเห็นจากความรู้หรือประสบการณ์ของตนเอง รวมทั้งพยายามหาเทคนิคหรือจัดกิจกรรมที่จะทำให้นักศึกษาเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้มากที่สุด 
  หน้าที่ของผู้เข้ารับการอบรมสัมมนาหรือผู้เรียนจะต้องเชื่อมโยงประสบการณ์ของตนเอง กับข้อมูลใหม่ประสบการณ์ใหม่จากผู้สอน จากเพื่อนร่วมสัมมนา ร่วมเรียน และจากการศึกษาค้นคว้าของตนเอง สู่การจัดระบบข้อมูลสารสนเทศ  พัฒนาสู่การคิดวิเคราะห์ คิดสังเคราะห์ สร้างองค์ความรู้ใหม่ขึ้นมาด้วยตนเอง แล้วนำไปปฎิบัติ และต่อยอดพัฒนาความรู้ให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น
    เพราะ     แต่เดิมการเรียนรู้ของคนไทยเราจะเป็นการเรียนรู้แบบเชิงรับ โดยเรียนรู้จากการบอกการสอนของผู้ใหญ่ ของครู ของผู้บังคับบัญชา หรือจากการจัดอบรมให้ความรู้ตามหลักสูตรต่างๆ  ซึ่งมีข้อมูลสะท้อนการเรียนรู้ลักษณะนี้ออกมาว่า  ไม่ว่าจะสอน จะอบรมได้ดีเพียงใด ผู้เรียนก็ไม่สามารถนำความรู้ไปใช้ได้ทั้งหมด
   การเรียนรู้เชิงรับจะสะกัดกั้นการคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ ซึ่งสาเหตุใหญ่เกิดจากการคิดแบบแยกส่วน ตอนเด็ก ๆ คนจะไม่คิดแบบแยกส่วน แต่เมื่อเรียนสูงขึ้นก็เริ่มเรียนรู้เป็นวิชา เป็นเรื่อง ๆ มีการสร้างคนให้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง  พอมาทำงานก็เลยคิดแบบแยกส่วน มีกำแพงกั้นระหว่างฝ่าย ระหว่างคน  อีกประการหนึ่งเกิดจากการแข่งขัน ซึ่งความจริงน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่ช่วยกระตุ้นให้คิดสร้างสรรค์ แต่สิ่งนี้กลับเป็นการสร้างความกลัว ความไม่มั่นใจในตนเอง เช่น กลัวคนอื่นจะว่าโง่  คิดว่าตนเองพูดไม่เก่ง ฯลฯ จึงพยายามปกป้องตนเอง หรือพยายามแสดงให้คนอื่นรู้ว่าเรารู้  โดยมุ่งผลระยะสั้น และสาเหตุสำคัญสุดท้ายน่าจะมาจากความเคยชินจากการทำงานตามคำสั่ง โดยจะรอคำสั่งแล้วทำตามคำแนะนำ ไม่กล้าคิดไม่กล้าทำ เมื่อมีปัญหาก็จะตามผู้เชี่ยวชาญมาช่วยแก้ การเรียนรู้ในปัจจุบันจึงถูกปรับเปลี่ยนจากแบบเชิงรับมาเป็นแบบเชิงรุก ที่เชื่อว่าบุคคลสามารถสร้างความรู้ขึ้นได้ด้วยตนเอง 
  โดยส่วนตัวผมมีความเชื่อว่า นักศึกษาที่มาเรียน แต่ละคนล้วนมีประสบการณ์เดิมที่หลากหลายและแตกต่างกัน  อาจารย์ผู้สอนก็เป็นเพียงแหล่งเรียนรู้แหล่งหนึ่งเท่านั้น ที่มีหน้าที่มาให้ข้อมูลหรือแสดงความคิดเห็นจากความรู้หรือประสบการณ์ของตนเอง รวมทั้งพยายามหาเทคนิคหรือจัดกิจกรรมที่จะทำให้นักศึกษาเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้มากที่สุด 
  หน้าที่ของนักศึกษาจะต้องเชื่อมโยงประสบการณ์ของตนเอง กับข้อมูลใหม่ประสบการณ์ใหม่จากผู้สอน จากเพื่อนนักศึกษา และจากการศึกษาค้นคว้า สู่การจัดระบบข้อมูลสารสนเทศ  พัฒนาสู่การคิดวิเคราะห์ คิดสังเคราะห์ สร้างองค์ความรู้ใหม่ขึ้นมาด้วยตนเอง แล้วนำไปปฎิบัติ และต่อยอดพัฒนาความรู้ให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น
    เพราะขณะนี้เราจะเห็นแต่คนที่รอรับของสำเร็จรูป  เป็นผู้บริโภคที่ว่านอนสอนง่าย และชอบทำตามแบบกันมาก  จึงทำให้สังคมเราขาดนักคิด ขาดการพัฒนาองค์ความรู้เพื่อการพัฒนางาน พัฒนาประเทศ  รวมทั้งเป็นปัญหาต่อการสื่อสาร  ที่ชอบยึดติดกับคน  ชอบอ้างว่าผู้รู้คนนี้เขาว่าอย่างนี้  พอมีผู้รู้อีกคนว่าอีกแบบก็รู้สึกหงุดหงิด หาว่าเขาพูดไม่ตรงกัน 
  ถ้ามีใครมาถามผมทำนองนี้  ผมก็จะตอบไปว่า "แล้วคุณว่าอย่างไรล่ะ" เพื่อกระตุ้นให้เขาคิดสร้างความรู้และเป็นตัวของตัวเองเสียที…

  ถ้ามีใครมาถามผมทำนองนี้  ผมก็จะตอบไปว่า "แล้วคุณว่าอย่างไรล่ะ" เพื่อกระตุ้นให้เขาคิดสร้างความรู้และเป็นตัวของตัวเองเสียที…