นำใจที่หาได้ไม่ยาก 2

        ขอเล่าเรื่องที่ประทับใจเมื่อตอนน้ำท่วมตอนที่สองต่อนะคะ นอกจากจะประทับใจน้องชายคนที่มาช่วยถือของแล้วยังประทับใจ กับเจ้าหน้าที่ทีคอยเป็นคนนำเรือมารับส่งพวกเรา วันหนึ่งเค้าต้องทำงานหนักจนถึงสามทุ่มเลยค่ะ ขับเรือกลับไปมาคอยไปส่งพวกเรากลับหอและออกไปเรียน แต่ช่วงหลังมาทาง อบต. ก็มาช่วยแก้ปัญหาโดยการนำถุงทรายมากั้นน้ำไว้ และนำเครื่องสูบน้ำมาติดตั้ง จึงทำให้เวลาฝนตกลงมานำก็ระบายออกทัน แต่ก็ยังท่วมอยู่ค่ะ แต่ก็ไม่นาน น้ำก็ลด ต้องขอบคุณมากเลยนะคะ แต่ดิฉันก็ย้ายออกจากหอเดิมแล้วค่ะ เพราะถ้าท่วมอีก คงออกมาเรียนไม่ได้แน่นอน ระยะหลังๆมาที่นี่บรรยากาศดีมากเลยค่ะโดยเฉพาะตอนเช้าๆ จะมีหมอก อากาศเย็นสบาย ดิฉันชอบอากาศแบบนี้จังเลยค่ะ รู้สึกสดชื่น  ทำให้คิดถึงบ้าน เพราะบ้านดิฉันก็อยู่ไกลจากตัวเมือง รอบนอกก็จะเป็นทุ่งนา ตอนเช้าโดยเฉพาะช่วงที่ข้าวออกรวงแล้ว จะมีน้ำค้างเกาะอยู่ที่ปลายรวงข้าว และพระอาทิตย์จะส่องแสงลงมาสะท้อนกับน้ำบนรวงข้าว ระยิบระยับ แล้วลมก็จะโชยเบาๆ ซึ่งดิฉันคิดว่ามันคงเป็นความสุขของชาวนาที่อยู่กับธรรมชาติ และของคนที่ชอบตื่นเช้าๆ เป็นภาพที่สวยมากค่ะ เสียดายที่ดิฉันไม่มีกล้อง เลยไม่มีภาพให้ดูเลยค่ะ บันทึกจึงเป็นบันทึกแห่งความรู้สึก ไม่มีภาพประกอบเลยค่ะ

[ตาหยู]

น้ำท่วม ไม่ทำให้น้ำใจแล้งเลยครับ