<img src="<a%20href=" http:="" www.glitterfy.com="" loading="lazy">Glitter Words

เรื่องของความรัก มันกว้างและลึกสุดจะพรรณา  แต่จะพูดถึงเรื่องสอนให้รัก  มันอาจจะแคบลงด้วยมีวัตถุประสงค์เดียวคือสอน  


ทำไมต้องสอนในเมื่อรักเป็นเรื่องของธรรมชาติ  ต้องสอนสิ  เพราะคนนำเอาความรักมาผนวกกับความอื่นๆอีก  มันถึงได้ยุ่ง  ความอื่นๆคือ  ความหลง  ความต้องการ  ความเห็นแก่ตัว  ฯ  มาพิจาณากันให้ดี  หากคนเรามีแต่ความรักจะมีความน่าเอ็นดูขนาดไหน  มองดูเด็กในวัยไร้เดียงสาแสดงความรักด้วยใสๆบริสุทธิ์  ไม่ได้ปรุงแต่งอะไร  เขาแสดงความรักได้ดีเราสัมผัสได้


แต่พอโตขึ้นมาใส่จริตเข้าไป เสริมด้วยความต้องการ มีความเห็นแก่ตัวอย่างไม่พอดีพองาม  การแสดงด้วยกิริยาในเรื่องของความรักจะไม่น่าเอ็นดู  ตรงกันข้ามอาจจะน่าเกลียดด้วยซ้ำไป 

 

ดังนั้น  การสอนให้รักจึงเกิดขึ้นในบันทึกนี้  


สอนได้แน่ด้วยคนเขียนผ่านเรื่องของความรักมารอบทิศ  ทิศทั้งหก  รักพ่อแม่  รักลูกหลาน รักเจ้านาย รักทีมงาน รักเพื่อน รักศรัทธาศาสนา จึงเชื่อได้ว่า  การสอนให้รักย่อมทำได้และทำได้ดีพอสมควร 

 

หลายๆท่านอาจจะมีความรักขึ้นมาโดยอัตโนมัติ  นั่นเพราะท่านมีจิตใจอ่อนโยน  การมีความรักกับการแสดงความรักมันต่างกัน  หากท่านไม่มีความรักท่านก็แสดงออกมาไม่ได้อย่างจริงใจ  ความรักที่บริสุทธิ์ย่อมแสดงออกทางร่างกายตั้งแต่แววตา  รอยยิ้ม  คำพูด  แขน  มือ  อากัปกิริยาของคนมีความรักมองออกง่าย  สอนให้รักเพียงแต่จะบอกว่า  เมื่อรักแล้วจะแสดงออกอย่างไรให้เหมาะให้ควร  ไม่ได้สอนให้ท่านมีรัก  เพราะท่านมีรักอยู่แล้ว  


ในที่นี้ขอกล่าวแต่เพียงสอนให้รักในวัยหนุ่มสาว  รักในวัยหนุ่มสาวมันร้อนแรงนักจึงเป็นเหตุให้หยิบยกมากล่าวในบันทึกนี้    ความร้อนแรงของรักเป็นเหตุแห่งความพินาศหลายระดับอาจจะเกินเลยไปถึงการสูญเสียยิ่งใหญ่คือเสียชีวิตดับอนาถตามข่าวหนังสือพิมพ์  


ด้วยความรักที่ไม่เหมาะสม  รักที่ยังไม่เข้าใจในรัก  มันเป็นรักที่มีส่วนผสมอื่นๆมากเกินกว่าคำว่ารัก  รักในวัยรุ่นมีส่วนผสมคือ ความต้องการ  ความเห็นแก่ตัว  เพียงแค่สองอย่างนี้ก็รุนแรงมากแล้ว 

 

เมื่อเกิดความรักกันต่อกันใหม่ๆ  ทั้งคู่ก็เอาอกเอาใจใส่กัน  ให้ในสิ่งที่ดีต่อกัน  สิ่งเหล่านี้คือรัก

   

แต่ต่อมาทั้งคู่เกิดความต้องการ เช่น เธอต้องรักฉันคนเดียว  เธอต้องเอาใจใส่ฉันคนเดียว  เริ่มเกิดเอาเปรียบและเห็นแก่ตัว  หากเราไม่ใส่ความต้องการหรือความเห็นแก่ตัวลงไปในความรัก  แต่ยังคงเดิมกับการให้  เช่นให้เกียรติ  ให้รอยยิ้ม  ศรัทธาต่อกัน  เปิดเผยและจริงใจต่อกัน  รักระหว่างคนสองคนนี้จะยาวนานและยั่งยืน  ด้วยได้มีความเห็นอกเห็นใจกัน  มีความเข้าใจกัน  ทนุถนอมความรักระหว่างเราไว้อย่างเอาใจใส่ 

 

พยายามไม่นำเอาความอื่นๆเข้ามาในความรัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ ความระแวง มันเป็นตัวร้ายกาจบ่อเกิดของความรักที่ร้าวฉานทีเดียว 

 

สอนให้รักนี้ในวัยรุ่นนี้จึงอยากจะบอกว่า  ยังไม่น่าให้เกิดความรักในวัยนี้  เพราะยังไม่มีความมั่นคงทางจิตใจ  ใจยังไม่หนักแน่น  การตัดสินใจยังไม่มีการพิจรณาไตร่ตรองที่ดี  แต่ในเมื่อเกิดความรักแล้วไม่อยากให้เกิดความสูญเสียใดใดก็ควรปรึกษา  พูดคุยกับพ่อแม่ผู้ปกครอง  พี่น้อง  อย่าตัดสินใจทำอะไรลงไปที่เกี่ยวกับความรักเลย   เพราะรักมันอยู่เฉยๆก็สุดแสนจะสวยโสภา  จำไว้ให้ขึ้นใจว่า อย่าได้ปรุงแต่งความรักด้วยสิ่งไม่ดีที่จะทำให้ความรักของเราพินาศเลย

 

ที่ใดมีรัก  ที่นั่นมีทุกข์  นั่นก็เพราะท่านเติมแต่งรักจนเกินไป