กระต่ายใต้เงาจันทร์แม้กาลเวลาบรรจบพบเช้าคำคำทุกคำยังจดจำย้ำเสมอแม้วันนี้สิ้นไร้เงาร่างเธอความคิดถึงยังมั่นเสมอโปรดเข้าใจทุกค่ำคืนที่อ้างว้างกลางดวงจิตความคิดถึงแทรกเป็นนิจเธออยู่ไหนอยู่คนเดียวทำอะไรอยู่กับใครโปรดรู้ไว้ทั้งหัวใจมีใครคอยด้วยความรักที่มั่นคงจงประจักษ์เธออันเป็นที่รัก...ฉันใช่สูงศักดิ์..จนสุดสอยความชื่นชม..ที่เธอบูชา..ส่วนฉันน้ำปรอยความคิดถึงทำงานทีละน้อย...ฉันคอยเธอ
