การวิจัยการศึกษาด้านปฐมวัย
เรื่อง การใช้นิทานและเพลงเพื่อส่งเสริมความมีระเบียบวินัยในตนเองของเด็กปฐมวัย
ความสำคัญของปัญหา
หลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2546 ได้กำหนดปรัชญาการจัดการศึกษาและการอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัย บนพื้นฐานที่สนองความต้องการตามธรรมชาติของเด็กแรกเกิด – 5 ปี ที่ต้องการความรัก ความอบอุ่น ความเข้าใจ และความจำเป็นที่จะต้องได้รับการพัฒนาทางด้านร่างกาย อารมณ์ จิตใจ สังคม และสติปัญญา อย่างสมดุลต่อเนื่องไปพร้อมกันทุกด้าน ตลอดจนการเรียนรู้อย่างเหมาะสมโดยผู้ที่มีความรู้ความสามารถในการอบรมเลี้ยงดู และให้การศึกษา เพื่อให้เด็กแต่ละคนได้มีโอกาสพัฒนาตนเอง ตามลำดับขั้นตอนของการพัฒนาการอย่างสมดุลเต็มตามศักยภาพ โดยคำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคลและวิถีชีวิตของเด็กตามบริบทของชุมชน สังคมและวัฒนธรรมไทย พัฒนาเด็กโดยองค์รวมผ่านการเล่นและกิจกรรมที่เหมาะสมกับวัย จัดประสบการณ์การเรียนรู้ให้สามารถดำรงชีวิตประจำวันอย่างมีคุณภาพและมีความสุข ประสานความร่วมมือระหว่างครอบครัว ชุมชนและสถานศึกษา
การส่งเสริมพัฒนาการเด็กผ่านการเล่นและกิจกรรมเหมาะสมกับวัยโดยถือว่าการเล่นเป็นงานของเด็ก ซึ่งเด็กส่วนใหญ่มีคุณลักษณะตามวัยไม่สอดคล้องกับความต้องการของหลักสูตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณลักษณะตามวัยด้านอารมณ์จิตใจ คุณธรรมและจิตใจที่ดีงาม ซึ่งสังเกตจากการเก็บของเล่น เด็กๆจะเก็บของเล่นไม่ถูกที่ บางคนเมื่อถึงเวลาเก็บจะเก็บของเล่นอย่างเชื่องช้า เก็บของเล่นมาปะปนกัน โยนของเล่น ส่งเสียงดัง ทำให้ของเล่นชำรุดเสียหาย กล่าวโดยสรุปคือเด็กขาดวินัยในตนเอง จากการวิเคราะห์สาเหตุของปัญหาพบว่ายังขาดกระบวนการอบรมดูแลและการเลี้ยงดูที่เหมาะสมกับวัยและพัฒนาการของเด็ก เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจ สังคมของครอบครัว การไม่ตระหนักและเห็นความสำคัญของผู้ปกครองและผู้เกี่ยวข้องตลอดจนการมีภารกิจรับผิดชอบมากเกินไปของครูผู้สอน เพื่อหาแนวทางแก้ไขปัญหาดังกล่าววินัยต้องสร้างตั้งแต่วัยเด็กเล็กๆ เพราะวัยเด็กเป็นวัยที่รับสิ่งต่างๆได้ง่าย หากปลูกฝังสิ่งที่ดี เช่น ความอดทน การรู้จักควบคุมตนเอง ความมีน้ำใจ ฯลฯ สิ่งเหล่านี้จะแทรกซึมเข้าเป็นบุคลิกภาพที่ฝังแน่นในตัวเด็กจนเป็นผู้ใหญ่ ที่มีความรับผิดชอบ ตรงต่อเวลา เคารพกติกา และแสดงพฤติกรรมออกมาในลักษณะที่สังคมยอมรับทั้งต่อหน้าและลับหลัง
วัตถุประสงค์ของการวิจัย
เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงความมีระเบียบวินัยในตนเองของเด็กปฐมวัยใน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านพรุเตยเหนือ เมื่อได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทาน และการร้องเพลงในช่วงเวลาก่อนการทดลอง ระหว่างการทดลอง และหลังการทดลอง
นิยามศัพท์เฉพาะ
เด็กปฐมวัย หมายถึง เด็กชาย – หญิง อายุระหว่าง 4-5 ปี จำนวน 25 คน ที่กำลังศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาล 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2554 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านพรุเตยเหนือ ตำบลเพหลา อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่
วินัยในตนเอง หมายถึง ความสามารถในการปฏิบัติตนให้เป็นไปตามข้อตกลงได้แก่ เก็บของเล่นอย่างทะนุถนอม ไม่ส่งเสียงดังขณะเก็บ ไม่แย่งกันเก็บ เก็บของเล่นได้โดยไม่ต้องเตือน จัดเก็บของเล่นเข้าชุดลงตะกร้าได้อย่างเรียบร้อย จัดวางของเล่นได้อย่างเหมาะสม และช่วยเหลือเพื่อนในการจัดเก็บของเล่น
กิจกรรมการจัดเก็บของเล่น หมายถึง วิธีการส่งเสริมให้เด็กจัดเก็บของเล่นได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ประกอบด้วย การเล่านิทาน การร้องเพลง การแสดงบทบาทสมมุติ การทำสมุดเด็กดี
ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ
1. ทำให้ครูมีความมั่นใจในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน
2. เด็กสามารถจัดเก็บของเล่นได้ด้วยตนเองอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
3. นำผลงานที่เด็กได้จัดทำ(สมุดเด็กดี)ไปใช้เป็นแบบอย่างในการพัฒนากิจกรรมสำหรับเด็กด้านอื่นๆ
สมมุติฐาน
เมื่อจัดกิจกรรมการจัดของเล่น แล้วทำให้เด็กมีวินัยในตนเองเพิ่มขึ้น
ขอบเขตของการวิจัย
1. ประชากรที่ใช้ในการวิจัย
ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นเด็กชาย – หญิง อายุระหว่าง 4 – 5 ปี จำนวน 25 คน ที่กำลังศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2554 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านพรุเตยเหนือ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่
2. ตัวแปรในการวิจัย
ตัวแปรต้น คือ กิจกรรมการจัดเก็บของเล่น
ตัวแปรตาม คือ ความมีวินัยในตนเอง
3. ระยะเวลาในการทดลอง
การวิจัยครั้งนี้ทำการทดลองในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2554 โดยมีระยะเวลาในการทดลอง 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 5 วัน ในแต่ละวันทำการทดลอง 1 ครั้ง ในกิจกรรมเสรี ครั้งละ 20 นาที
กรอบแนวคิดในการวิจัย
|
|
วิธีดำเนินการวิจัย
1. จัดทำแผนการปฏิบัติงานการวิจัย
2. สร้างแบบบันทึกพฤติกรรมการจัดเก็บของเล่น
3. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
3.1 แผนการจัดกิจกรรมการจัดเก็บของเล่น
3.2 นิทานเรื่อง บทเรียนของเต้ย, จ๋อมแจ๋มเด็กดี, โรงเรียนของเจเจ, กระรอกน้อย
ไม่มีระเบียบ
|
3.3 เพลง เข้าแถว เก็บของ
4. จัดกิจกรรมการเก็บของเล่น
5. การเก็บรวบรวมข้อมูล
6. การวิเคราะห์ข้อมูล สรุปผลการวิจัย
การจัดกิจกรรม
จัดกิจกรรมการจัดเก็บของเล่นตามแผนการจัดกิจกรรมในกิจกรรมเสรี ครั้งละ 20 นาที เป็นเวลา 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 5 วัน
การเก็บรวบรวมข้อมูล
บันทึกข้อมูลในแบบบันทึกพฤติกรรมการจัดเก็บของเล่น และแบบสังเกตพฤติกรรม ในช่วงเวลาก่อนการทดลอง ระหว่างการทดลอง และหลังการทดลอง
การวิเคราะห์ข้อมูลและสรุปผลการวิจัย
สรุปข้อมูลการบันทึกพฤติกรรมคิดเป็นร้อยละที่ ไม่สามารถจัดเก็บของเล่นได้ ลดลงตามระยะเวลาช่วงการทดลอง ตามตัวบ่งชี้ จากจำนวนเด็กทั้งหมด 25 คน
|
ตัวบ่งชี้ |
ก่อนการทดลอง |
ระหว่างการทดลอง |
หลังการทดลอง |
|
1.เก็บของเล่นอย่างทะนุถนอม |
40% |
28% |
8% |
|
2.เก็บของเล่นไว้ตามมุมได้อย่างถูกต้อง |
40% |
20% |
4% |
|
3.ช่วยเหลือเพื่อนในการเก็บของเล่น |
36% |
24% |
12% |
|
4.เก็บของเล่นโดยไม่ต้องเตือน |
64% |
44% |
12% |
|
5.เก็บของเล่นลงตะกร้าได้อย่างเรียบร้อย |
16% |
8% |
4% |
จากข้อมูลสามารถสรุปผลการวิจัยได้ว่า การใช้นิทานและเพลงเพื่อส่งเสริมความมีระเบียบวินัยในตนเองของเด็กปฐมวัย จากการจัดกิจกรรมการจัดเก็บของเล่นสามารถทำให้เด็กปฐมวัยมีระเบียบวินัยในตนเองเพิ่มขึ้น
ผู้รับผิดชอบโครงการ
นางทิฆัมพร ศรีทอง
ขอบคุณที่ให้แนวทางผู้ร่วมอาชีพค่ะ ขอบคุณจริงๆค่ะ