ปลิดปลิวเคว้งหล่น
พลัดพรากจากต้นจากกิ่งก้าน
ท่ามรอยยิ้มอันพริ้มหวาน
กระทั่งความร้าวรานการจากลา
ทรงจำในใจไม่เลือนหาย
พานพบมากมายคล้ายกับว่า-
เป็นส่วนหนึ่งในดวงวิญญา
หล่อเลี้ยงดวงตาและดวงใจ
รูปธรรมสลายไร้รูปร่าง
นามธรรมเสกสร้างทางยิ่งใหญ่
ทรงจำคือก่อเกิดและดำเนินไป
ตราบอายุไขแห่งทรงจำ !
ฝากเพลงประกอบลำนำค่ะ
ตราบเท่า อายุไข แห่งความทรงจำ(ดีๆ) ค่ะ ^_^
สังขารไม่เที่ยงแท้นะครับ เกิดแก่เจ็บตายเป็นของธรรมดา
โลกและชีวิต...
ผมมองว่าแท้จริงแล้ว
เป็นเรื่องของธรรมชาติรังสรรค์ครับ
ขอบคุณครับ ;)...
คนเราจะจำเอามากกว่าคิด แต่ทุกวันนี้ก็ขี้เกียจจำ ฉะนั้นก็คงไม่ต้องถามหา "ความคิด" ขอบคุณที่ช่วยติดปีกทางความคิด ทำให้มีพลังแห่งการที่จะคิดมากขึ้น