อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

....กาลวา- ระผ่านพ้น......สติดล ประจักษ์ธรรม
สิ่งสรรพ มิคงค้ำ.............จิตย้ำ พะวงใด

....ควรคิด ประกอบดี.......สละลี้ ละ"ตู"ไซร้
ตัวตน สิรู้ใช้....................พละไว้ ผดุงธรรม