กาพย์กลอนฉบัง ๑๖

* กาพย์ฉบัง จังงัง ข้าน้อย........เฉกหมัด ซัดข้อย.........ต้องล้ม จมลึก หลับนาน
ในฝัน ฉันเห็น กลอนกานท์........ดุจดั่ง นงคราญ...........ตระการ ร่ำร้อง ก้องสรวง
โลดลิ่ว ร่วมร่าย หวังเป็น..........ดาวหนึ่ง จรัสเห็น........ใครจัก รักช่วย เติมตวง
บ่บ้า ติดยึด สื่งลวง..................หวังเพื่อน ทั้งปวง........มอบใจ ให้ฟื้น ตื่นคืน