รักใช่สลัวราง  หรือบดบังตาบอดไม่

หากสว่างส่องนำใจ  ให้ซาบซึ้งถึงความงาม

เผยให้คนคนหนึ่ง  เห็นสิ่งซึ่งเคยมองข้าม

เปิดใจให้คล้อยตาม  ส่วนดีงามของอีกคน


จรจากคนรักเจ็บ  เจียนตาย

กลหนึ่งเสี้ยวใจสลาย  ดับสิ้น

พลัดซ้อนพรากซ้ำเพียง  พูนเทวษ

ใจจักเฉือนริ้วชิ้น  วิ่นแล้ว วิญญาณ


รู้รักแล้วเริดร้าง  เจ็บร้าวดั่งอกหักราน

ดีกว่าใจชาด้าน  ไม่รับรสของรักเลย



คนรักเมื่อจากกัน  ใจจะมั่นฤาหวั่นไหว

จะเทียบจะเปรียบไป  เหมือนเปลวไฟต้องสายลม

แม้นรักกันผิวเผิน  แค่เพลิดเพลินด้วยอารมณ์

เพียงลมพัดพริ้วพรม  ไฟก็วอด มอดมลาย

แต่รักที่แน่วแน่  ผูกพันแท้ด้วยดวงใจ

เชื้อพร้อมจะโชนไฟ  ลมยิ่งไกว ไฟยิ่งแรง