วันนี้ผมลองนำพระสมเด็จวัดระฆังเนื้อแก่ปูนดิบออกมาถ่ายรูปแบบซูมชัดๆอีกครั้งหนึ่ง

พระองค์นี้ผ่านสภาพการใช้มาพอสมควร โดยเฉพาะด้านหลัง สึกกร่อนค่อนข้างมาก ด้านหน้าสึกเล็กน้อยพอดูง่าย

แต่เมื่อซูมไปที่รูน้ำตา ก็สังเกตเห็นทิศทางการไหลของน้ำปูนจากบนลงล่างทุกรู

และทุกการไหลก็จะมีรอยกร่อนของก้อนปูนดิบอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้ไม่มีเนื้องอกนูนขึ้นมามากนัก แต่ก็พอเห็นทิศทางการไหลได้ชัดเจน ดังรูป

จากรูปนี้ มีความชัดเจนว่าการสังเกตรูน้ำตานั้น ถ้าเป็นพระแขวนใช้งานตลอด ก็จะมีการไหลไปทางเดียวกันหมด อย่างไม่น่าเชื่อ แต่ก็เป็นไปแล้ว

ลองสังเกตภาพนี้ดูนะครับ

ผมประเมินจากภาพรวมแล้ว รูน้ำตาทั้งหมดนับได้ไม่ต่ำกว่า 100 รู มีขนาดใหญ่ๆประมาณไม่ต่ำกว่า 20 รู

ดังนั้นพระสมเด็จองค์นี้จึงสามารถใช้เป็นเนื้อครู ในกรณีของพระเนื้อแก่ปูนดิบ ที่มีการใช้ยาวนาน จนเนื้อแห้งจัด มีตั้งอิ้วขึ้นพราวทั้งองค์ แต่มีปูนสุกเล็กน้อย เฉพาะในหลุมเท่านั้น

ลองสังเกตดูนะครับ