วันนี้เป็นวันเสาร์ เป็นวันหยุด เป็นวันพระขึ้น ๘ ค่ำเดือนยี่ 

   เป็นวันที่เฝ้าดูอาการหลังฉีดยาไปเมื่อวาน เป็นเข็มที่ ๒๒ ใกล้ถึงครึ่งทางแล้ว ทุกครั้งที่จะฉีดผมก็จะมีอาการถอนใจ ท้อใจทุกๆครั้งและภรรยาก็จะพูดให้กำลังใจทุกๆครั้งเช่นกัน นั่นทำให้ความกลัวเข็ม ความกังวลต่ออาการข้างเคียงที่จะเกิดในวันต่อไป เป็นเรื่องที่ผมจะต้องสู้และฝ่าฟันไปให้ได้

   เช้าวันเสาร์นี้เช่นกันที่จริงเป็นวันหยุดแต่ก็มีทีมงานที่หัวหน้าให้ไปทำงาน ซึ่งโดยหน้าที่ต้องไปดูแลหน้างานนั้นด้วยตัวเองแต่หัวหน้าก็ทำหน้าที่แทนด้วยเห็นว่าไม่สบาย

   และนี่เป็นเหตุให้จิตใจคิดถึงแต่เรื่องงาน ถึงจะเรียกสติปล่อยวาง ยอมรับความจริงได้หลายครั้งแต่นานไปก็อดจะหวนกลับไปคิดกังวลต่อหน้าที่รับผิดชอบของตัวเองไม่ได้

   อาการข้างเคียงที่มักจะเกิดขึ้นหลังฉีดยาทำให้ที่ผ่านมาผมต้องเฝ้าระวังจิตใจที่คอยจะหงุดหงิดง่ายเนื่องจากอาการปวดหัว มึนงง คลื่นไส้ พยายามเรียกสติให้รับรู้อยู่กับปัจจุบัน ตามอารมณ์ให้ทัน

   ลมเย็นกลางเดือนมกราคมทำให้อากาศรู้สึกเย็นสบาย การได้อยู่บ้านคนเดียวทำให้มีโอกาสทบทวนนึกคิดจิตใจตัวเองได้มากขึ้นแม้จะมีเจ้าทอฟฟี่คอยมาประจบอยู่บ่อยๆก็ตาม เวลาผ่านไปทำให้จิตใจที่คิดถึงเรื่องงานค่อยจางหายไป แลดูว่าใจจะคิดเรื่องอะไรอื่นอีก

   อ่านหนังสือ ซีเคร็ต ฉบับล่าสุดมีภาพหน้าปกเป็นหลวงพ่อชา เนื่องในวันครบรอบมรณภาพในวันที่ ๑๖ มกราคม ทำให้ศรัทธาเกิดขึ้นจนต้องยกหนังสือขึ้นเหนือหัวก่อนอ่าน เนื้อหาเรื่องราวมีมากเกินจะนำมาให้อ่านกันได้ทั้งหมด จึงขอคัดบทย่อๆมาดังนี้

   "พระเขมธมฺโม พระอาวุโสชาวอังกฤษ ได้เล่าถึงวิธีที่หลวงพ่อชาสอนให้รู้จักการ"ปล่อยวาง"ไว้ว่า...มีอยู่วันหนึ่งขณะที่อาตมากำลังมีเรื่องยุ่งยากใจ หลวงพ่อกวักมือเรียกให้เดินไปด้วย ขณะที่เดินเข้าใกล้ประตูใหญ่ข้างหน้าเพียง ๒ คน ท่านก็เริ่มวุ่นวายกับการจัดนั่นจัดนี่ให้เข้าที่เข้าทาง มีกิ่งไม้หนักขรุขระและยาว ทานต้องการให้เอาออกไปจากทางเดิน ...ขณะที่เราทั้งยกมันขึ้นไว้พร้อมจะเหวี่ยงทิ้ง ท่านก็เงยหน้าขึ้นมอง...ท่านถามว่า"หนักไหมล่ะ"

   ขณะที่เราเหวี่ยงมันเข้าป่า ท่านถามอีกว่า... ตอนนี้ล่ะเป้นไง หนักไหม...ท่านสอนให้เราเห็นธรรมะในทุกๆสิ่งอย่างนี้เอง สอนเราให้หัดปล่อยวาง และให้เห็นทุกอย่างที่เราพูดหรือทำในการปฎิบัติ"

   ผมวางหนังสือไว้พร้อมมองออกไปข้างนอกบ้าน ลมแรงเช้านี้ทำให้อากาศเย็นสบาย แสงแดดอุ่นทำให้เสียงนกร้องเรียกขานกันสดใส.....