สิ่งอันน่าอิฏฐารมณ์นั้น มันกลับกลายเป็นสิ่งอนิฏฐารมณ์ และมีอยู่จริงในจิตของฉัน ความสุขกลับกลายเป็นความทุกข์ เพียงเพราะความหลงไหล


อำ น า จ แ ล ะ ว า ส น า

มิ นำ พ า จิ ต ไ ฝ่ สู ง

ต ก ต่ำ เ พ ร า ะ จิ ต ถู ก ชั ก จู ง

ฉั น ไ ม่ ไ ด้ มี ... ฉั น ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น

ตำ แ ห น่ ง ย ศ ฐ า ศั ก ดิ น า

ร้ า ย ยิ่ ง ก ว่ า ภั ย ไ ห น ไ ห น

ยึ ด ค ร อ ง อ ว ด โ อ้ ไ ซ้

ฉั น ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น ... ฉั น ไ ม่ ไ ด้ มี










ฉันเฝ้าทบทวนตัวตนอันเกิดจากความคิดของฉันที่ผ่านมา

ฉันพบว่า ฉันเคยหลงวนเวียนอยู่ในสิ่งอันน่าอิฏฐารมณ์ยิ่ง

อำนาจ ...จากตำแหน่งและยศฐาที่ฉันครอบครอง

มันไม่เคยมีอยู่จริง ฉันไม่เคยได้เป็น

มันคือหมอกหนาทึบที่ฉันไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดใด

... แม้แต่ตัวฉันเอง ...

มาวันนี้ ฉันค้นพบ

สิ่งอันน่าอิฏฐารมณ์นั้น มันกลับกลายเป็นสิ่งอนิฏฐารมณ์

และมีอยู่จริงในจิตของฉัน

ความสุขกลับกลายเป็นความทุกข์

เพียงเพราะความหลงไหล

มาวันนี้ ฉันค้นพบสิ่งใหม่จากการได้ทบทวน

ฉันค้นพบธรรมข้อหนึ่งที่น่าหลงไหล

อำนาจ ...จากตำแหน่งและยศฐาที่ฉันครอบครอง

มันเปลี่ยนรูปได้และไร้ตัวตน

ฉันค้นพบมันแล้ว

ฉันขอเรียกมันว่า... "หน้าที่"

.................................................................

วันนี้นำภาพใบโพธิ์จากวัดแม่ลานเหนือ จ. แพร่ มาฝากครับ เมื่อครั้งไปงานศพญาติ

ตื่นเช้าไปทำบุญที่วัดเลยถือโอกาสถ่ายภาพติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง

กาลเวลาเร็วจริงนะครับเดี๋ยววันเดี๋ยวคืน นึกถึงญาติที่ตายก็ปลงได้อีกเยอะ
จากมนุษย์ที่มีลมหายใจอยู่ เพียงครู่ก็ไร้ลมหายใจ กลายเป็นฝุ่นเถ้าและควันไฟ
โดยไร้ประโยชน์ใดใดเลย

.......................

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยือนทักทาย
ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะครับ