ตั้งแต่เล็ก  เด็กน้อย  ด้อยวิชา

น้อยจรรยา มารยาท  ขาดศีลสั่ง  

น้อยคุณค่า น้อยราคา น้อยกำลัง  

น้อยพลัง  ปัญญา  ค่านิยม


*****


มีคุณครู  กุลสุรีย์  ชั้น ป.หนึ่ง

เป็นผู้ซึ่ง  พึงสั่งสอน  และสั่งสม  

ให้เล่าท่อง  ร้องรำ  นำชื่นชม  

ครูสัญญา  พารื่นรมย์ สมศิลป์ีดี


*****


ครูณีรนุช  สุดขยัน  สรรค์สร้างหา  

ให้วิชา  ภาษา  มีภาษี  

ครูสุดา ตีเจ็บ เล็บเหน็บดี

สอนป.สี่ อังกฤษนั่น  ฉันชอบจัง


*****


อยู่ป.ห้า นั่นหนา ครูสมจิตร  

สอนให้คิด  บันไดเลข นำเสกสั่ง 

ฝึกทักษะ ให้คิด  จิตพลัง  

ป.หก ครั้ง  คือครู  เสาวนีย์


*****


ปีสุดท้าย ใช่แล้ว ชั้น ป.เจ็ด  

เป็นพิเศษ ปีสุดท้าย ต้องย้ายที่  

กราบเท้าลา  ครูประถม ชื่นชมดี  

ต้องย้ายที่  เข้าเรียน ชั้นมัธยม


*****


เรียนมัธยม ศึกษา มาหลายครู  

ด้วยให้รู้  ให้คิด  จิตสั่งสม  

ฝึกการงาน  ทำอาหาร  ยังชื่นชม  

ครูอารมณ์ ครูเพ็ญพิศ  สะกิดใจ


*****


ครูมณี  สอนให้อ่าน และงานเขียน

บอกให้เรียน อักษรศาสตร์ วาดฝันให้  

หรือเป็นครู  ผู้หมั่นเพียร  ขอบอกไว้  

ยังจำได้  ครูสุทัศน์  หัดเรียงความ


*****


จบ ม.ต้น ดั้นด้น  ค้นหาเรียน 

มีพวกเพียร  ไปเรียน สองปีซ้ำ  

ฝรั่งเศส อังกฤษ จิตจดจำ  

ว่าต้องนำ  ที่ได้รู้ สู่เยาวชน


*****


เรียนจบแล้ว  ไม่แคล้ว  มาเป็นครู  

ยิ้มให้หนู  หน่อยสิคะ  จะฝึกฝน  

เป็นครูดี  ครูเด่น  เป็นยินยล  

ซ้องแซ่คน  ครูอ้อย  แซ่เฮ...ไง


*****


ครูอ้อย แซ่เฮ ประพันธ์