เลี้ยงเด็กสมัยนี้ไม่ง่ายแบบเลี้ยงเด็กสมัยก่อน ครูอ้อยจะเอามาเปรียบเทียบได้อย่างไร กาลเวลามันผ่านไป สิ่งเร้ามันแปรเปลี่ยนไป เทคโนโลยีล้ำหน้าไป ครูอ้อยจะนำมาพูดเป็นเรื่องเดียวกันไม่ได้ โดยเฉพาะปัจจุบันนี้ มีเรื่องสิทธิเด็กมาเกี่ยวข้อง การเลี้ยงเด็กจึงต้อง....ไม่เหมือนกัน จะเลี้ยงดูด้วยวิธีการดีเด่นเพียงใด หากพื้นฐานของจิตใจของเด็กคนนั้นต่างกันสุดขั้ว เราก็เอาผลมาเปรียบเทียบไม่ได้ เช่นกัน
ครูอ้อยเป็นแม่ที่รักลูกมาก เลี้ยงลูกเหมือนเป็นเพื่อน พูดหยอกล้อให้ความสนิทสนมเสมอเสมือนเ็ป็นลูกในอุทร ให้เกียรติเขา และไว้ใจเขาตลอดมา ในยามที่ป่วยหนักครั้งนี้ก็ได้เขานี่ล่ะช่วยเหลือเกื้อกูลไปทุกอย่าง แต่แล้ววันหนึ่ง ที่ผ่านมา 2วันนี้ เขาหยุดเนื่องในวันเด็ก ไม่ไปไหน ครูอ้อยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ด้วยความไว้ใจ เงินในกระเป๋าได้หายไปจำนวนหนึ่ง
ครูอ้อยเพ่งโทษตัวเองในฐานะที่เป็นแม่ว่า เป็นการส่งเสริมให้ลูกเป็นโจร ทั้งๆที่แม่คนนี้บอกสอนเสมอว่า เป็นคนดีต้องมีความซื่อสัตย์ มีศีล และรับผิดชอบ ดังที่เขียนบันทึกไปแล้วเมื่อสองสามวันก่อน แต่แล้ว....เงินในกระเป๋าที่วางบนโต๊ะทำงานของครูอ้อยก็หายไปจำนวนหนึ่ง
ครูอ้อยจะใช้..ความเป็นแม่ถามเขาเลย เรื่องแบบนี้ไมได้เกี่ยวกับสิทธิเด็ก เพราะคือเด็กที่อยู่ในความปกครองของครูอ้อย ครูอ้อยเป็นผู้ดูแลให้การศึกษาเลี้ยงดูให้สมบูรณ์ทั้งกายใจ มีเกียรติ สง่าภาคภูมิสมกับความเ็ป็นคนในสังคม
นี่วันนี้คือวันจันทร์ หากปล่อยวันนี้ไป เขาก็จะเอาเงินไปใช้แล้ว แปรธาตุแล้ว ครูอ้อยมีความจำเป็นต้องละเมิดสิทธิเด็กขอตรวจค้นกระเป๋า ก่อนที่เขาจะก้าวเดินออกจากบ้านไปเรียน ก่อนที่เขาจะลำพองใจ ทำผิดแล้วคิดว่า....ไม่มีใครรู้ และจะติดเป็นนิสัย เพราะเมือเขายังเด็กก็เคยหยิบเงิน..พ่อ
ตรวจตอนนี้เขาอาจจะซุกซ่อนเงินไว้ตรงไหนก่อนก็ได้
ไม่รู้ว่าในใจของเขาคิดอะไรอยู่ เขามีปัญหาเรื่องอะไร ทำไมนะเขาจึงไม่ปรึกษาแม่ แล้วขโมยเงินของแม่ไปทำอะไร ไม่กลัวแม่จะรู้บ้างเหรอ ไม่กลัวเกรงสัมพันธภาพระหว่างแม่กับเขาต้องจืดจางหรือไร
ใจของคนเป็นแม่กลับคิดไปไกลว่า ลูกมีปัญหาอะไร ที่จะใช้เงินเป็นการตัดสินปัญหา ทั้งๆที่ทุกสิ่งทุกอย่างเขาก็มีพร้อม เขายังคงต้องการอะไร คำถามพรั่งพรูเข้ามาหาครูอ้อยตลอดคืน ตั้งแต่รู้ว่าเงินในกระเป๋าได้หายไปจำนวนหนึ่ง ไม่ได้มีความเสียดายเงินเลย เพราะเงินเหล่านี้คือเงินที่จะต้องนำมาเลี้ยงดูเขานั่นล่ะ ครูอ้อยจะเอาเงินไปทำอะำไรอีก มีลูกคนเล็กนี่ล่ะที่เลี้ยงมาเพื่อหวังให้เขาเป็น....เพื่อน
แต่เขาไม่มีสิทธิมาเปิดกระเป๋าและหยิบเงินไป โดยไม่บอกเพื่อน การกระทำเช่นนี้ เขาจะไม่มีเพื่อนคนนี้อีกต่อไป
แต่ครูอ้อยคนนี้ไม่ใช่เพื่อน แต่กลับเป็น...แม่ แม่ที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่ยังไม่ 2ขวบ จนมาเรียน มหวิทยาลัยปี 2 ไปไหนก็เอาไปด้วย ขึ้นเขาลงห้วยก็เอาไป สถานะของความเป็นเพื่อน หมายรวมไปถึงความสัมพันธ์ที่คิดว่าเป็นเพื่อน....ได้จางหายไปทีละนิด
เหลือแต่ความเป็นแม่
แม่ที่จะใช้ความเป็นแม่ ขอค้น กระเป๋าก่อนก้าวเท้าออกจากบ้าน ในเช้าวันนี้
โปรดติดตาม
ขอบคุณ น้อง
ภูคา มากๆค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
อ.นุ ขอให้มีความสุขมากๆๆนะคะ
ขอบคุณ น้องโอ๋
โอ๋-อโณ มากๆค่ะ
ขอบคุณ คุณพี่ใหญ่
นาง นงนาท สนธิสุวรรณ มากๆค่ะ
ขอบคุณ น้อง
tuknarak มากๆค่ะ
ขอบคุณ
Naruebet Saokaew มากๆค่ะ