ความสุขของวัยค่ะ

(พร้อมแล้วสำหรับภาระกิจในวันนี้ บินเดี่ยวออกจากบ้านเช่นเคย เพราะหนูเดมหลานสาวมีภาระกิจยังทำการบ้านไม่เสร็จค่ะ)
มีพันธสัญญาไว้กับใจตัวเองมานานแล้ว
ว่าจะไปเยี่ยมทีมคุณตาและคุณยายที่บ้านพักผู้สูงอายุภูเก็ต
วันนี้ก็ได้ไปค่ะ ปลื้มมาก แม้สองมือน้อยๆ ของเราจะให้อะไรมากไม่ได้ .. ก็เต็มใจให้เท่าที่กำลังเรามีค่ะ


(ทางเข้าบ้านพักผู้สูงอายุ ร่มรื่นมากค่ะ อยู่ติดชายทะเลที่มีน้ำไหลและสมบูรณ์ด้วยป่าโกงกาง)
สิ่งที่คุณตา คุณยาย อยากได้มากที่สุด ไม่น่าจะเป็นสิ่งของ หรือ ขนม หรือปัจจัยอื่นมากไปกว่า
- อยากให้ใครรับฟังท่านพูด ...ถึงความภูมิใจในอดีต
- อยากให้ใครรับฟังท่านพูด ...ถึงความทุกข์ ความน้อยใจ ที่ท่านมี
- อยากให้ใครรับฟังท่านพูด ... ถึงสิ่งที่เคยสุญเสีย
- อยากให้ใครรับฟังท่านในหลายๆ เรื่อง ........และอยากให้มีเพื่อนคุย ...ในยามเหงาๆ
ดิฉันเป็นคนบ่อน้ำตาตื้นมาก ค่อนข้างเป็นคน sensitive กับสิ่งเร้าที่เป็นแบบนี้มากๆ คำพูดที่เตรียมไว้พูดกับคุณตา คุณยายสนุกๆ กลับติดอยู่ที่ลำคอ ... สิ่งที่หลุดออกมา คือ ค่ะ ซ้ำๆ กันหลายๆ คำ

(อาคารโรงอาหาร สถานที่ที่คุณตา คุณยาย จะมารวมตัวกันวันละ 3 เวลาค่ะ)

(ความร่มรื่น ร่มเย็น ของต้นไม้)
สิ่งที่ได้รับตอบแทนมา คือ คำอวยพรที่ก่อให้เกิดกำลังใจอย่างมหาศาล เช่น
- ขอให้เจริญๆ นะลูก
- ขอให้ไม่เจ็บ ไม่ไข้ นะลูก
- ขอให้บุญรักษา นะลูก
- ขอให้ธุรกิจเจริญ รุ่งเรือง ยิ่งๆ ขึ้นไป นะลูก
- และมากมายของคำอวยพร ที่พร่างพรูมาจากใจ ของคุณตา และคุณยาย กว่า 80 ท่าน

ดิฉันจะพยายามทำให้คำอวยพรของคุณตา คุณยาย เหล่านี้อวยพร ให้เป็นความจริง เพื่อจะได้มีกำลังกลับมาเยี่ยมให้กำลังใจพวกท่านอีกบ่อยๆ ค่ะ
ก็กลับมาทำให้ร่างกายและจิตใจแข็งแรง
ขยันทำมาหากิน พักผ่อน และทำสิ่งที่ดีๆ
สิ่งเหล่านี้ น่าจะช่วยให้คำอวยพร เป็นจริงได้ใช่ไหมค่ะ

ขอบคุณมากมาย สำหรับเพื่อนร่วมแก๊งค์บุญ : พี่หม๊ะ พี่โจ๊ะและญาติๆ เพื่อนๆ รวมทั้งเพื่อนรัก K. ที่ตั้งใจจะมา แต่จนแล้วจนรอด ก็ติดภาระกิจ ไม่สามารถมาได้ ... สักที ... อีกไม่นานเราก็จะมาอยู่กันที่นี่ ... ไม่ใช่ค่ะ เราจะมาเยี่ยมคุณตา คุณยายใหม่ค่ะ
จนกว่าจะพบกันใหม่
with Love
Bright lily
หมายเหตุ 1. เสียดายมากที่คุณพ่อไม่ได้ไปร่วมเยี่ยมคุณตา คุณยายด้วยในครั้งนี้
2. ดิฉันถ่ายรูปคุณตา คุณยายมา แต่ไม่ลงโพสต์รูปท่าน สงวนไว้ดูคนเดียว เพราะยังไม่ขออนุญาตท่าน แต่ถึงขออนุญาติ ก็คงเล่ากันยาวมากค่ะ (ท่านพูดเราได้ยินหมด พอเราพูดท่านไม่ได้ยิน บางท่านต้องพูดให้เสียงดังมาก ถึงจะได้ยินค่ะ)
ต้องเรียนรู้ ต้องอดทน และ "ต้องสู้ ต้องสู้....ถึงจะชนะ" ที่สำคัญ "ชนะใจตนเอง" นะคะ
ขอบคุณ บทความดีดีนี้ค่ะ
เป็นกิจกรรมที่น่าชื่นชมมากๆ ค่ะ
อนุโมทนาในกุศลจิตนี้ด้วยนะคะ
คิดถึงวันหนึ่ง เราก็อาจต้องรอ ลูกหลาน มาเยี่ยมเยือนเช่นกันค่ะ :)
ใช่แล้วครับ ผมคิดเหมือนกัน ไม่แน่สักวัน อาจโดดเดี่ยว มองหาไม่เห็นลูกหลาน จึงคิดว่าเวลาที่เหลืออยู่ควรทำดี และทำบุญเยอะ ๆ เพื่อใจที่สงบ และอยู่ได้โดยไม่ต้องห่วงและหวังอะไรมากนัก
เป็นคน sensitive เหมือนกันค่ะ ดูละครก็ร้องไห้ได้
ใครพูดหรือกระทำอะไรที่ซึ้งๆก็ร้องไห้ได้เหมือนกัน
โดนแม่แซวประจำค่ะ
คนที่รักคนอื่นได้ หมายความว่า พลังแห่งความรัก คือพลังชีวิต
ถูกปลุกให้ตื่น และกำลังหมุนเวียนในร่างกายและหัวใจ
ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณหมอเปิ้ล
วันเวลาได้เพิ่มบทเรียนให้ได้รู้ทุกวันค่ะ ยังไงก็ต้องสู้ สู้ เหมือนที่ท่านให้กำลังใจค่ะ
หยั่งราก ฝากใบ
ขอบคุณค่ะ ท่าน ผอ. ชยันต์
คนมีลูก มีครอบครัว ก็คิดอย่างนี้
คนไม่มีลูก และไม่ครอบครัว อย่างดิฉัน ยิ่งต้องเตรียมตัวมากขึ้นค่ะ
ขอบคุณค่ะ ครูระพี
หัวใจเราเป็นก้อนเนื้อ มีชีวิต มีจิตใจ และมีอ่อนไหวค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณตันติราพันธ์
ขอบคุณแง่คิดดีๆ เสมอค่ะ
ดิฉันอยากตื่นอย่างเต็มตัว ไม่อยากงัวเงีย งอแง อีกต่อไปค่ะ
ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่าน ที่ส่งดอกไม้มาให้เสมอๆ ค่ะ คุณโอ๋ อโณ แห่ง มอ.หาดใหญ่/ คุณครูอ้อย โรงเรียนสิงหเสนีย์/ คุณหมอตันติราพันธ์/ ท่านวอญ่า/ คุณหยั่งราก ฝากใบ/ คุณหมอเปิ้ล/ คุณระพี/ คุณกานดา/ และคุณตุ๊กน่ารัก ค่ะ
ขอให้ทุกๆ ท่านมีความสุขมากๆ ค่ะ