ตอบคำถามในการทำภารกิจ
1.ภารกิจครูให้ทำอะไรอย่างไร
2. มีประโยชน์อะไร
3. คุณค่าที่เกิดขึ้น
4. ได้เรียนรู้อะไร
ด้วยกิจวัตรหนึ่งที่ครูเมตตาให้เหล่าแม่ออกน้อยได้ฝึกฝนคือ การไปรับข้าวที่ลานธรรมต่อจากพระสงฆ์และแม่ชี เป็นการฝึกฝนกับความอยากของตนทั้งกับข้าว อาหารขนม นมเนย ที่ศัทธาญาติโยมนำมาถวายพระ ไม่ง่ายเลยกับการที่เด็กๆวัยประถม จะมานั่งรับอาหารในกะละมังเดียว หรือที่เราเรียกกันว่า "บาตร" ตลอดระยะเวลา หกเจ็ดเดือนที่ผ่านมาทุนคนทำได้ดี จากที่เคยรับขนมไว้ในปริมาณมาก ๆ ก็เริ่มลดน้อยลง รับอาหารไว้เต็มกะละมังก็เหลือเพียงพอได้ทานอิ่ม น่าทึ่งมาก ๆค่ะ ที่เขาสามารถบริหารความอยากได้อย่างยอดเยี่ยม หน้าที่ของหนูที่ครูเมตตาให้ดูคือ บริขารต่าง คือ ผ้าปิดบาตรผ้ารองนั่ง รวมถึงผ้าถุง อย่างที่เคยเขียนไว้ในบันทึกก่อนหน้า แรกๆก็ยังออกอาการกระปิดกระปรอย ผ้าถุงขาวบ้างดำบ้างตามแต่ใครใคร่จะสวม ผ้าปิดบาตรผ้ารองนั่งมลืมบ้างไม่มีบ้าง ในความไม่ใส่ใจก็หนูก็ไม่ตรวจไม่สน แต่อาทิตย์ก่อนหน้านั้นครูเมตตาลงมาชี้ว่า
"ต้องย้ำและดูแล"
หนูจึงคอยเช็คความเรียบร้อยก่อนออกไปทุกคน ด้วยใจที่ตั้งใจลดภาระแล้วก็ออกมาน่าชื่นชม
ด้วยจำนวนเด็กที่มาเพิ่มด้วย บางคนลืมด้วยระหว่างเด็กๆเตรียมตัวหนูจึงนั่งลงเย็บผ้า ก็เสร็จทันเวลาออกมาข้างนอก
ภาพความเรียบร้อยของเด็กๆที่มีบริขารครบ ยังความอิ่มใจให้เกิดขึ้นในหนูเป็นคำยืนยันกับตนว่า
"นี่แหละคือ หน้าที่ๆถูกต้อง"
อย่ารอให้ครูชี้ซ้ำ จะได้ก้าวไปข้างหน้าเรียนรู้ในสิ่งที่ลึกซึ้งมากขึ้นไม่ใช่ย่ำอยู่แค่ที่เดิมเรื่องเดิม ๆอย่างที่ผ่านมา
ประโยชน์ที่เกิดขึ้นคือ หนูได้ตระหนักถึงหน้าที่ต่อตนเองว่า พึงทำอะไรในการรับใช้ผู้คนในความดูแลของครู และเด็กก็จะได้เรียนรู้วินัยและการดูแลตนเองไปในตัว แม้กระทั่งผู้มองเห็นก็จะรู้สึกอนุโมทนาเจ้าค่ะ
คุณค่า หนูรู้สึกว่า ประจักษ์กับหนูเองที่อิ่มใจที่ได้ทำ แม้จะต้องลงแรงแต่ก็ยินดี แล้วก็ระลึกได้กับตนเองว่า ครูเหนื่อยมากกว่าที่จะนำพาเด็กๆให้ทำในแต่ละอย่างแต่ครูก็ไม่เคยท้อถอย มีแต่อดทนและเดินหน้า คุณค่าที่เกิดแก่ใจหนูจึงไม่มีประมาณเจ้าค่ะ ซึ้งใจในหน้าที่ ซึ้งใจในครู
ได้เรียนรู้ว่า หนูรู้จักอดทน ทำหน้าที่ๆครูมอบหมายให้ดีที่สุด และใช้ปัญญาการงานทุกอย่าง ทรงคุณค่ากับหนูเสมอ แต่ที่ผ่านมามันพลาดเพราะยังทำไม่พอก็เท่านั้นเองเจ้าค่ะ
ที่เหลือก็เพียงเพียรเรียนรู้ อย่างอดทน แบบบอกตนเองว่า จงอดทน ทุ่มเท อย่างเต็มที่ สาธุเจ้าค่ะ
