ฉันมีความหวัง และเธอก็มีความหวังเสมอ
ในเวลาที่ใครบางคนกำลังท้อแท้
หาสิ่งอื่นในใจนอกจากความมืดมนไม่ได้
ฉันอยากให้ใครบางคนนั้นได้ฟังนิทานเด็กๆ
แต่ไม่เล็กความคิดนี้
เทียนอยู่สี่เล่ม กำลังมอดไหม้อย่างช้าๆ
บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบ
จนได้ยินเสียงเทียนทั่งสี่เล่มคุยกัน
เทียนเล่มแรกเอ๋ยว่า
"ฉันคือ สันติภาพ โลกเต็มไปด้วยความโกรธและการต่อสู้ ไม่มีใครป้องเทียนฉันไว้"
แล้วเปลวเทียนสันติภาพก็ดับวูบลง
เทียนเล่มที่สองร้องว่า
"ฉันชื่อ ความเชื่อ ฉันไม่มีประโยชน์ที่จะจุดสว่างต่อไป"
แล้วสายลมก็พัดเปลวเทียนความเชื่อ ให้ดับลง
เทียนเล่มที่สามพูดด้วยความเศร้าว่า
"ฉันคือความรัก แต่ผู้คนไม่เข้าใจความสำคัญของฉัน พวกเขาเอาฉันออกไปจากใจ
แม้แต่คนใกล้ตัวที่สุด พวกเขายังลืมที่จะรัก ฉันไม่มีกำลังที่จะจุดสว่างอีกแล้ว"
แล้วไม่นานเปลวเทียนความรักก็มอดดับลง
ทันใดนั้นเด็กน้อยคนหนึ่งเข้ามาในห้อง และมองเห็นเทียนสามเล่มมอดดับลง
เธอเริ่มร้องไห้
เทียนเล่มที่สี่บอกว่า
"อย่ากลัวไปเลย ฉันคือความหวัง เทียนฉันยังสว่างอยู่ เราจุดเทียนเล่มอื่นขึ้นมาใหม่ได้"
แล้วเด็กน้อยก็หยิบเทียนแห่งความหวัง จุดเทียนเล่มอื่นๆขึ้นมาใหม่
เปลวเทียนแห่งความหวังไม่เคยไปจากชีวิตเรา และด้วยความหวังนี่เอง
ที่ทำให้ชีวิตเรามีสันติภาพ ความเชื่อ และความรัก

.........................................................................................................................................................................
ฉันมีความหวัง เธอมีความหวัง พวกเราทุกคนย่อมมีความหวัง
แม้บางครั้งเมฆหมอกอาจลงหนา ทำให้เรามองมันไม่เห็น หรือมองไม่ชัด
แต่ความหวังนั้น มันก็ยังคอยเราอยู่อีกฝาก
รอให้เรามองเห็น รอให้เราคิดได้ รอให้เราใช้มัน
และทำให้มันกลายเป็นความหวังที่ยิ่งใหญ่
สำหรับเรา และสำหรับใครอีกหลายๆคน ที่ต้องการความหวัง
เพื่อทำให้มันกลายเป็นแสงแห่งความสุข
ความหวังอันแสนน้อย ดูริบหรี่นัก
มองไม่ชัด มองดูไม่ค่อยเห็น
แต่กลับกลายทุกสิ่งล้วนที่เป็น
ทำให้เห็นกว่าทุกสิ่งที่เป็นมา
http://campus.sanook.com/inlove/story_images/187.full.jpg
ยอดเยี่ยม
จำเรื่องเล่าเหล่านี้
เวลาไปสอนเด็กจริง ๆ นะ ;)...
ขอบคุณค่ะคุณครู
หนูจะจดจำมันไว้ค่ะ เพื่อประโยชน์แก่อนาคตของชาติค่ะ
ประทับใจมาก..พี่ใหญ่มีบันทึกสองเรื่อง ที่ได้เขียนไว้นานแล้ว มาฝากค่ะ
1. ชัยชนะของความรัก ...สมุด : อยู่อย่างรู้เท่าทัน
2. ก่อนเตียงจะหัก ...สมุด : อยู่อย่างรู้เท่าทัน