ความสัมพันธ์กันในหมู่มนุษยชาติก็ควรได้รับการเคารพ จึงลองใช้ฉันท์ชนิดนี้ (สัททุล ๑๙) อวยพรปีใหม่ให้แก่กันและกัน.. เพื่อแสดงความเคารพมนุษย์ด้วยกัน

สัททุล ๑๙


         จุ่งจำเริญชนมายุกีรติบวร

เฟื่องฟุ้งขจรจร                                 ขจาย

         อีกอันใดผิว์ประสงค์ฤจงหทยหมาย

สบสมสะดวกดาย                             ฉะนั้น

         หายห่างโศรกนิรโรคสถิย์สุขนิรันดร์

สรวมชีพประสบสัน-                           ติเทอญ

                                                                         โดย.. พ่อชาวสวน...



ยามฝนพรำที่บ้านสวน ๓๑ ธค. ๒๕๕๕


<h4>“ลูกสาวชาวสวน”  กลับบ้านไปเยี่ยมพ่อและแม่ช่วงเทศกาลปีใหม่๒๕๕๖ ..  เป็นช่วงเวลาแห่งการให้กำลังใจซึ่งกันและกัน   พ่อและแม่ “พระในบ้าน”  อายุท่านมากแล้ว สุขภาพก็ไม่อำนวยนัก ก็ยังรักและวางได้ไม่ง่ายนักกับความเป็นห่วงลูกๆ หลานๆ  การพบกันของสมาชิกในครอบครัวจึงเป็นห้วงเวลา ที่ได้หยุดคิด ทบทวน ปัจจุบันกาลในหลายๆมิติ</h4><h4>
</h4><h4> สัททุล ๑๙ฉันท์ ..จึงเขียนขึ้นวันนั้น เมื่อเราอยู่พร้อมกัน   นำมาฝากทุกๆท่าน ณ. ที่นี้ด้วยค่ะ</h4>

หลังจากที่ พ่ออ่านให้ฟัง ถูกต้องตามหลักฉันทลักษณ์  ด้วยความสงสัย "ลูกสาวชาวสวน" จึงถามพ่อ ว่า ทำไมถึงเลือกใช้ ฉันท์ ชนิดนี้ในวาระนี้...


ข้อสงสัย ถูกไขกระจ่าง พ่อเล่าว่า " ครู อาจารย์ทางฉันทลักษณ์กำหนดให้ใช้ฉันท์ชนิดนี้เขียนเพือสรรเสริญสิ่งที่เราให้ความเคารพยำเกรง เช่น เทวดา ศาสนา พระราชา  เนื่องจากฉันท์แบบนี้มีลีลา (movement) สง่าคล้ายการเคลื่อนไหวของเสือ  จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "เสือผยอง"


พ่อเห็นว่า ..ความสัมพันธ์กันในหมู่มนุษยชาติก็ควรได้รับการเคารพ จึงลองใช้ฉันท์ชนิดนี้อวยพรปีใหม่ให้แก่กันและกัน เพื่อแสดงความเคารพมนุษย์ด้วยกัน การอ่านต้องอ่านเสียงหนักเบา (ครุ-ลหุ)


@ลูกสาวชาวสวน @.ที่ปักษ์ใต้ค่ะ :-))

๓ มค. ๒๕๕๖