วันนี้มีเรื่องเล่าเป็นของ คุณ ปฏิมา  พรพจนา  นักกำหนดอาหาร เขียนถึงเรื่องของคุณยายคนเก่ง ที่มีความพยายามบวกกับความตั้งใจที่จะเรียนรู้การทานอาหารจนประสบความสำเร็จระดับหนึ่ง น่าสนใจ ลองฟังเธอเล่านะคะ

           เมื่อสัปดาห์ก่อน ดิฉันได้มีโอกาสไปเยี่ยมคุณยายท่านหนึ่งอายุ 80 ปี  มานอน รพ.เพื่อทำผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกตามแพทย์นัดเนื่องจากข้อสะโพกเสื่อม    คุณยายเล่าให้ฟังว่า   เป็นเบาหวานมา 30 ปี มีทั้งระดับน้ำตาลสูง และน้ำตาลต่ำ    แรกๆ ก็ไม่ทราบว่าจะต้องแก้ไขอย่างไร  มีคนหวังดีบอกยายว่า "  ทำอย่างนี้สิดี  ทำยังนั้นแล้วดี   จนยายสับสนก็มีนะ "  แต่หลังจากได้รับคำแนะนำจากหมอให้ใช้เครื่องเจาะ BS  ปลายนิ้วช่วย  พบว่าระดับ BS คุมได้ดีขึ้น คุณยายค่อย ๆเรียนรู้โดยการสังเกตอาหารที่ทานกับผลน้ำตาลที่วัดได้ว่า เมื่อทานอะไรแล้วทำให้ BS สูง ยายก็จะไม่ทานสิ่งนั้น เช่น  พวกลองกอง , ลูกพลับสุก , ฝรั่งที่นิ่มและสุก  แต่ถ้ากินส้ม  ลูกพลับและฝรั่งที่สุกไม่มาก แล้วเจาะ BS ปลายนิ้วไม่ค่อยสูง   นอกจากนี้คุณยายยังให้ข้อคิดว่า ถ้าเราไม่กลัวเบาหวานกำเริบแล้วใครจะมากลัวแทนเรา  เพราะใครก็ช่วยเราไม่ได้  ถ้าเราไม่ช่วยตัวเองเสียก่อน
ดิฉันได้ฟังคุณยายเล่าทำให้ทราบว่า    การดูแล DM ให้ดีนั้นผู้เป็นเบาหวานจะต้องมีความตระหนักในสุขภาพของตนเองและพร้อมที่จะเรียนรู้ DM ด้วยตัวเอง ชึ่งเป็นคำตอบที่ดีที่สุด ไม่มีใครรู้จริงเท่าตัวเราเอง  สิ่งสำคัญที่พวกเราควรต้องค้นหา คือ กลยุทธกระตุ้นให้ผู้เป็น DM ตระหนักในการดูแลสุขภาพของตนเองให้ได้ก่อน
           
ยุวดี    มหาชัยราชัน