สวัสดีวันสิ้นปีค่ะผู้อ่าน Gotoknow ทุกท่าน ระยะเวลาได้เดินผ่านมาถึงสิ้นปีแล้ว ไม่ว่าปีที่แล้วมีเรื่องที่ไม่ดีหรือไม่ประสบความสำเร็จใด ก็ปล่อยทิ้งมันไว้ปีนี้นะคะ แล้วกี่ไม่กี่ชั่วโมงข้างนี้ที่ะถึงปีหน้านี้ ก็ขอให้พบเจอแต่สิ่งที่ดีๆ นะคะ ซึ่งในวันนี้ ดิฉันก็ได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง และเห็นว่ามีความน่าสนใจมาก มีแนวคิดที่น่าสนใจที่เกี่ยวกับการใช้เงิน วางแผนการใช้เงิน เป็นแนวคิดที่เราสามารถนำมาปรับประยกต์ใช้ต่อได้เองอย่างง่ายๆ ซึ่งตรงกับจุดประสงค์ที่จะถึงปีใหม่นี้ ที่เราจะดำเนินชีวิตต่อไปให้ สดใส ประสบความสำเร็จได้ หนังสือที่ดิฉันได้อ่านมา
เป็นหนังสือ หนึ่งในชุดหนังสือขายดี "พ่อรวยสอนลูก" Success stories เรื่องเล่าความสำเร็จ
....ในที่นี้ดิฉัน ขออนุญาตหยิบบทความมานำเสนอให้ผู้อ่าน ในบทที่ 5 บทเรียนที่โรงเรียนไม่เคยสอน
(ผู้เขียน : วาเลอรี แอล. คอลลีมอร์, เอ็ม.ดี. เบลเลวู, วอชิงตัน)
จากหัวข้อ ....มองข้ามอุปสรรคที่ขวางหน้า
จากบทความข้างต้นที่ดิฉันได้หยิบยกมา นำเสนอครั้งนี้ อาจจะเป็นเพียงเนื้อความเพียงช่วงสั้นๆเท่านั้น แต่ดิฉันคิดว่า ประเด็นของความกลัว นี่ก็คือสิ่งที่สำคัญจริงๆ ซึ่งความกลัวนี่เอง อาจจะไม่แค่เพียงเป็นอุปสรรคเกี่ยวกับการใช้เงินเท่านั้น แต่มีความสำคัญรวมไปถึงการดำเนินชีวิต ในเรื่องอื่นๆอีกด้วย หากเรามีความกล้าแสดงออก กล้าตัดสินใจ มีความมั่นใจ รวมถึงมีเหตุผลในการคิดตัดสินใจที่เหมาะสมแล้ว การก้าวผ่านความกลัว ที่จะลงมือทำเอง ความสำเร็จที่เราตั้งเป้าหมายไว้คงไม่ไกลเกินฝันแน่นอนค่ะผู้เขียนได้กล่าวถึงอุปสรรคที่เคยพบเจอและคอยดึงเขากลับหลังซึ่งอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับเขานั้นคือ ความกลัว และความกลัวที่ขัดชวางโอกาสในการประสบความสำเร็จอยู่หลายปีคือ ความกลัวว่าคนอื่นจะมองเขาเป็นคนโง่ ซึ่งในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่เรื่องที่น่ากลัวอะไรเลย แต่เขาก็ใช้เวลานานอยู่กว่าจะก้าวข้ามผ่านมาได้ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะวิชาชีพของเขาและภรรยาก็เป็นได้ ใครๆ ที่มองจากภายนอกคงคิดว่าเขาและภรรยาน่าจะรู้จักสมการทางการเงินขั้นพื้นฐานอยู่แล้ว แต่จะมีใครรู้ว่า เข้าเพิ่งจะจดบัญชีรายรับรายจ่ายเมื่อตอนอายุ 46 ปีแล้ว นอกจากความกลัวแล้ว อุปสรรคอีกประการหนึ่งของเขาคือ นิสัยที่ไม่ดีทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นการใช้จ่ายเกินตัว การชอบให้คนยกยอปอปั้น หรือความหน้าใหญ่ใจโตของตัวเอง ถึงวันนี้ เขาพบว่านิสัยเหล่านี้ไม่ได้ช่วยทำให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้นเลย (อาจรู้สึกดีบ้างชั่วขณะ) แถมมันยังทำให้สิ้นเปลืองเกินกว่าเหตุด้วยซ้ำ
