ในวันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๕ วันพ่อแห่งชาติที่ผ่านมา ขอพื้นที่เล็กๆนี้เขียนบันทึกย้อนหลัง ...วันแห่งความปลื้มปิติที่สุดในรอบปี เมื่อเปิดดูการถ่ายทอดสด ในตอนเช้า ภาพที่ได้เห็นที่ลานพระบรมรูปฯ ทำให้กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ (ทุกปีที่ผ่านมา ก็เป็นเช่นนี้) ปีนี้พสกนิกรชาวไทย และต่างชาติ มากมายกว่าทุกๆปีที่ผ่านมา มากจนไม่เห็นว่ามีพื้นที่ว่างให้ยืนได้อีก...ชมภาพการถ่ายทอดสดได้ไม่นานนัก ต้องเตรียมตัวไปทำกิจกรรมตามนัด
กิจกรรมของครอบครัวในวันนั้น
๑. พี่สาวพาแม่ไปใส่บาตร และสวดมนต์ที่วัด
๒. หลานชาย(อยู่ ม.๔) ใส่เสื้อเหลือง นั่งรถโดยสารประจำทางไปร่วมงานที่ลานพระบรมรูปฯ เดินทางไปคนเดียว
๓. ผู้เขียน นัดรวมตัวกับเพื่อนๆ ผู้ซึ่งเป็นกัลยาณมิตร ไปสวดมนต์ ที่สถานธรรม ในวันนี้พวกเราพร้อมเพรียงกันทั่วประเทศ
เมื่อพร้อมเพรียงกันแล้ว เวลาประมาณ ๙ นาฬิกาเศษๆ จุดธูป เทียน บูชาพระรัตนตรัย รวมจิตเป็นหนึ่งเดียว ขอถวายพระพรแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ (ในหลวงของปวงชนชาวไทย) ทรงพระพลานามัยที่แข็งแรง ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ขอให้คนในชาติสมัครสมานสามัคคี ประเทศชาติมีความสงบสุข วอนขอให้ทุกดวงจิต ได้ปฏิบัติธรรม อยู่ในศีล ในธรรม หลังจากนั้นพวกเราจึงรวมพลังกันสวดมนต์ เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ ได้ขอตัวกลับก่อน เลือกเส้นทางกลับที่สัมผัสกับธรรมชาติ และแวะเยี่ยมเยียนกัลยาณมิตร การได้พบใครระหว่างทาง(กัลยาณมิตร) แล้วแต่ เหตุ-ปัจจัย ไม่ได้เจาะจง
นาข้าวริมทาง ...ขอบพระคุณ ท้องฟ้า ผืนแผ่นดิน แม่โพสพ และชาวนา
เส้นทางริมคลองส่งน้ำ
ใช้เส้นทางเลียบคลองส่งน้ำ เด็กน้อยคนนี้คงได้ยินเสียงรถของผู้เขียนจึงวิ่งออกมาจากบ้าน บอกเขาว่าจะนำภาพลงใน"เน็ต เขาจึงหันมาแอ๊คชั่น เป็นนายแบบตัวน้อย เป็นความบริสุทธิ์และไร้เดียงสา ของพวกเขา
เด็กน้อย กับ จักรยานสีแดง
ดอกชุมเห็ดเทศ ริมคลองส่งน้ำ
อีกเส้นทางหนึ่ง
ขอบพระคุณค่ะ
โอ๋-อโณ