• ความล้าจากการดูแลเด็กออทิสติกเกิดจากเงื่อนไขของความตั้งใจและความหวังในการสร้างเสริมทักษะชีวิตของเด็กออทิสติกให้สมวัยหรือเทียบเท่าเด็กปกติเช่น “เริ่มต้นจากการวางรากฐานที่ดีเพื่อพัฒนาทักษะในด้านต่างๆ เพื่อการดำรงชีวิตอย่างปกติสุข”“การดำรงชีวิตอยู่ในสังคมอย่างอิสระและมีความสุขตามศักยภาพของตนเองโดยไม่พึ่งพาผู้อื่น ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญ”
  • การจัดการความล้าจากการดูแลเด็กออทิสติกคือ การจัดการความคิดของผู้ดูแลเด็กออทิสติกก่อนโดยไม่มีเงื่อนไขเช่น “ฝึกทักษะชีวิตหรือหัวใจสำคัญของการดำรงชีวิตอิสระตามศักยภาพของตนเองอย่างมีความสุข”พร้อมฝึกทักษะการต่อรอง การตีความ และการเตือน ในสถานการณ์ชีวิตด้วยตนเองอย่างยืดหยุ่น เช่น การฝึกเด็กออทิสติกในหลายวิธีโดยมีการประเมินความก้าวหน้าในวิธีที่มีประสิทธิผล การฝึกเด็กออทิสติกควรปรับเปลี่ยนกิจกรรมที่หลากหลายบริบท (การเรียนรู้ในโรงเรียน การดูแลตนเองที่บ้านและโรงเรียน การเข้าสังคมในโรงเรียนและชุมชน) เป็นต้น