พระเนื้อดินดิบส่วนใหญ่ที่พบจะเป็นเนื้อดินผสมน้ำว่าน เช่นพระกำแพงซุ้มกอ พระนางพญา หรือเป็นพระเนื้อน้ำว่านผสมดิน เช่น พระผงสุพรรณ

ที่บางกรณีจะมีการชุบน้ำหมาก หรือยางหมาก เพื่อรักษาเนื้อพระอีกชั้นหนึ่ง ที่ทำให้สามารถฟันธง ดูได้โดยไม่ยากนัก ดังภาพ

ภาพนี้จะเห็นทั้ง คราบกรุ รอยบิ่นเก่า รอยบิ่นใหม่ ที่จะเห็นทั้งผิวกร่อน และเนื้อใน มวลสารต่างๆ น้ำว่าน และคราบน้ำว่าชัดเจน เป็นเนื้อครูได้ดีทีเดียว


พระกรุนาน้อย ที่เนื้อค่อนข้างหยาบ จะกร่อนแบบเป็นเม็ดๆ

ยังมองเห็นคราบกรุ และคราบน้ำว่านชัดเจน

พระกรุนาน้อย จะยังมีคราบน้ำหมาก และคราบชาดติดอยู่ชัดเจน

พระผงสุพรรณ เนื้อจะแก่น้ำว่านผสมดิน ผิวจะกร่อนง่าย เห็นเม็ดทราย และเกสรดอกไม้โผล่ชัดเจน แบบแท้ดูง่าย

ผิวเหี่ยว คราบกรุ คราบน้ำว่าน และผิวกร่อน ก็เป็นจุดฟันธงของพระผงสุพรรณ ก่อนการดูพิมพ์

ผิวที่กร่อนจะเห็นมวลสารชัดเจน ขึ้นเป็นผดมนๆ ที่พระเก๊ยังทำได้ไม่เนียนเท่านี้ โดยเฉพาะ ผดจะไม่มน

พระหลวงพ่อปาน เนื้อดินดิบผสมน้ำว่าน อายุเพียงประมาณ 70 ปี ก็จะมีความเหี่ยวได้ขนาดนี้ จึงจะมั่นใจได้