ของเล่น ที่เสมือนจริงเกินไป    เช่น เห็น เป็นรถ เครื่องบิน เรือ ฯลฯ  ชัดๆ     ส่งผลให้เด็ก ขาดจินตนาการ แถมยัง ติดนิสัยบริโภคนิยม (ทำอะไรเองไม่เป็น เริ่มจากศูนย์ไม่เป็น)

 

ของเล่นเด็กๆ ที่ดี คือ พาไปดูของจริง   จากนั้น  ให้ใช้ ผ้าฝ้าย (ผ้าธรรมชาติ  จะทำให้ ฝ่ามือโดนกระตุ้น   จะดีกว่าผ้าพลาสติก ที่ลื่นเกินไป  ไม่ได้ "ความรู้สึก")   ก้อนหิน ไม้ ฯลฯ  เท่าที่เจอในธรรมชาติ

เด็กแบบ Waldolf สามารถใช้ผ้าและก้อนหิน  จินตนาการเป็นของเล่นได้มากมาย    เด็กแบบนี้ ไม่งอแงโวยวายให้พ่อแม่ซื้อของเล่นเสมือนจริง    ลดการบริโภคนิยมลงไปได้เยอะเลย  นี่แหละ จุดเริ่มต้น เศรษฐกิจแบบพอเพียง   คิดเองได้  สร้างเองจากศูนย์ได้   ฯลฯ

เด็กแบบนี้ ปล่อยทิ้งไว้คนเดียว  ก็สามารถหยิบโน้น หยิบนี้  มาเป็นของเล่นได้   ไม่ร้องไห้ อาละวาดปานจะตาย ดิ้นพาดๆ  ให้ พ่อแม่ที่ จิตใจอ่อนแอ  ป้อนกิเลสเป็นของเล่นให้   ด้วยความคิดสั้นๆ ว่า กลัวลูกไม่รัก    โดยไม่หาโอกาสสอนให้ลูก มี "ภูมิต้านทาน"(ทฤษฏีใหม่ ตามพระราชดำริ เน้นให้ มีภูมิต้านทาน ต่อการเปลี่ยนแปลงต่างๆ พึ่งพาตนเองได้) 

ขัดใจลูกในเรื่องง่ายๆเล็ก  ให้ลูกรู้จักข่ม อดกลั้น ตั้งสติ คิดบวก คิดดี ดูจิต ดูลมหายใจ ฯลฯ ตั้งแต่เล็กๆ  นี่แหละ พอเขาโตขึ้น ไปเจอเรื่องขัดใจใหญ่ๆ จะได้  อดทน ตั้งสติ ได้  

ฝึกขัดใจ ลูกอย่างสร้างสรร บ้างนะครับ

ให้รางวัลลูก ก็อย่าเอากิเลสไปเป็นรางวัล (ไปเที่ยว ไปกิน ไปใช้จ่าย กินนอกบ้าน  ของเล่นเสมือนจริง ฯลฯ)   จงให้ ของดี มีประโยชน์  ( พาไปวัด  ให้หนังสือ อ่านนิทานให้ฟัง  ฯลฯ) 

 ให้ระวังยาย ย่า ที่ไม่เข้าใจ การเลี้ยงลูกทฤษฏีใหม่  เล่นอย่างพอเพียง ท่านยาย ย่า  อาจจะรบกวนระบบเลี้ยงลูก   ยายย่าตามใจ เพราะ ยายย่า ขาด "สติ" ตกลงในอำเภอใจของตนเอง   จิตตก แล้ว หาทางดับแบบโลก ด้วยการ "ตามใจ" 

 

เด็กที่เล่นไม่อิ่มตั้งแต่เล็ก   จะ หาที่เล่น ที่โหดขึ้นเรื่อยๆ  

หรือ เด็กที่เล่นของเล่นเสมือนจริงมากไป   ก็จะมีอารมณ์ไม่นิ่ง ไม่ค่อยเข้าถึง ความละเอียดอ่อนในใจผู้คนต่างๆ   ติดบริโภคนิยม  แก้ยากมากๆในภายหลัง