ป๊าจำได้ว่า สมัยป๊าเล็ก ๆ จำได้ว่า มีแต่ อาม่า และ อาโกของลูก เป็นคนดูแลป๊า  ส่วนอากงนั้น ดูแลกิจการ ในร้าน ป๊าจำความรักความอบอุ่นนั้นได้เสมอ  

 

       พอเทพธิดาตัวน้อยของป๊าเกิด มาป๊าดีใจมากเลยที่ ม่าม๊าของลูกเป็นพยาบาล ต้องดูแลลูกป๊าได้ดีแน่ๆเลย  ป๊ารู้สึกวางใจที่ป๊าเลือกแม่ของลูกได้ถูก เพราะม่าม๊าเป็นคนจิตใจดี มีเมตตา อ่อนโยน  พูดจาไพเราะ จนทำให้ป๊าเคริ้ม  จนไปๆมาๆ เอ๊ะ หน้าที่ล้างขวดนมลูก ป๊าจำได้ว่า ม่าม๊าเป็นคนทำ แล้วมันมาอยู่ในมือป๊าได้อย่างไร  อ้อ! ......ม่าม๊าติดประชุมน่ะ  .....ไม่เป็นไรป๊าทำแทน  แต่ทำไปทำมา เอ!  นี่มันหน้าที่ป๊านี่หว่า ....เอ้าไม่เป็นไรแค่ล้างขวดนม ....ต่อมาแม่มีเวรติดกันมาก  ผ้าซักไม่ทัน  ....เดี๋ยวก็ประชุม อีก  .... เห็นแม่งานยุ่ง ...ป๊าก็เลยช่วยซักแทน ...ไปๆมาๆ หา!  หน้าที่ป๊าอีกล่ะ ....พอลูกตัวโตขึ้นหน่อย  แ่ม่อุ้มลูกไม่ไหว  เวลาไปไหนมาไหน ป๊าช่วยอุ้มแทน  ,,,, สุดท้าย ... หน้าที่ดูแลหมวยน้อย เป็นของป๊า ....ไม่เป็นไร ลูกคนเดียวป๊าไหว  ... ต่อมาเมื่อม่าม๊าลูกป่วยหน้าที่ทุกอย่างกลายเป็นของป๊า แบบมาได้ไง (ว่ะ) ป๊าดีใจที่ลูกเข้าใจป๊า...ที่ป๊าคิดว่าลูกเข้าใจป๊านั้น เพราะป๊าได้ยินหนูร้องเพลง

        "คุณป๊าซักผ้า คุณยายสระผม  ยาอมโบตัน ยาสีฟันคอลเกต  สบู่วิเศษ ๆ จริงๆ "

       ป็ารู้สึกซาบซึ้งใจที่สุด  ที่ หนูเข้าใจป๊า  แต่ด้วยความรักที่คุณป๊ามีต่อหนูและม่าม๊า  ป๊ายินดีทำทุกอย่างเพื่อความสุขของตรอบครัว  อยากบอกว่า รักหนู และ ม่าม๊ามาก  

        วันนี้วันคุณป๊าเห็นม่าม๊าลูกเปิดคอมทิ้งไว้ จึงขอแอบมาบันทึกหักหลังม่าม๊าของลูกสักหน่อย  (สะใจ)

        หวังว่าคงไม่โกรธ คุณป๊านะ ชลัญธร 

        ขอยืมสำนวนเธอมาใช้หน่อย  " รักดอกจึงหยอกแร้งงงงงงส์  555555555 สะใจ"