สถานการณ์ที่ใกล้ "วันพ่อ" เข้าทุกที
ทำให้ผมเลือกวางกิจกรรมการสอนหลักไว้  คือ  "ทบทวนชีวิตตัวเอง"
ที่ใช้สื่อดำเนินเรื่องหลัก คือ วีดิทัศน์ต่าง ๆ ได้แก่

โฆษณา "กระทิงแดง" ชุด "ลืม"
โฆษณา "ไทยประกันชีวิต" ชุด "พ่อ"
และ
ตีสิบ ดันดารา ตอน "ร้องเพลงให้แม่"


เพื่อใช้ตั้งโจทย์ “ทบทวนชีวิต” ให้กับนักศึกษาภาคพิเศษ เอกปฐมวัย
ในวันเสาร์ที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๕๕ ที่ผ่านมา


ผลของมัน คือ การเข้าถึงความรู้สึกของเด็ก
ทำให้เด็กทุกคนมีน้ำตาไหลออกมา


แล้วตามด้วยการให้เขียน "สิ่งที่ยังไม่ได้ทำให้กับพ่อแม่" อีก ๑ หน้ากระดาษ
หลังจากนั้น ผมจึงสรุปและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับพวกเขาในตอนท้าย



กลับบ้าน นั่งอ่านงานเขียนของเด็ก มีงานเขียนอยู่ชิ้นหนึ่ง
คล้ายเป็นการเขียน "จดหมายถึงแม่"
อ่านแล้วแอบน้ำตาไหลเงียบ ๆ อยู่คนเดียว

เป็นงานเขียนสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ยากจะบรรยาย



......................................................................................................................................................................................

ถึงแม่


ในการชมวีซีดี "แม่" จากรายการ "ตีสิบ"
แม่ในความรู้สึก ยิ่งทำให้คิดถึงแม่มากขึ้น
ทั้งในชีวิตจริงของหนู แม่ไม่ได้อยู่กับหนู

นึกถึงตอนที่เด็กดื้อกับแม่แล้วแม่ก็ตี
แต่ก็ต้องร้องไห้ทุกครั้งที่ตีลูก

ถ้าย้อนเวลาได้อยากให้แม่อยู่กับเราไปนานกว่านี้
ให้มีโอกาสได้ตอบแทนความรัก ความเป็นห่วงให้กับแม่บ้าง
แต่มันก็ไม่มีโอกาสแล้ว เพราะในความเป็นจริง
เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้

แต่ในฐานะที่เป็นแม่แล้วจะดูแลและรักลูก
อบรมสั่งสอนเขาให้มากเท่ากับที่แม่ทำให้กับเรา
เพราะได้เข้าใจความรู้สึกของแม่ที่เป็นห่วง รักเรา
เหมือนกับที่เรารักลูกของเรา
ไม่อยากให้ลูกต้องลำบาก
อยากให้ลูกมีชีวิตที่ดี

ถ้ามีโอกาสบอกกับแม่ แล้วถ้าตอนนี้แม่อยู่บนสวรรค์แล้วได้ยินสิ่งที่ลูกบอก
อยากจะบอกกับแม่ว่า "หนูขอโทษที่เคยดื้อกับแม่ หนูจะไม่ทำให้แม่ผิดหวัง
แม่จะมองเห็นความสำเร็จที่หนูทำเพื่อแม่ แม่เป็นแรงบันดาลใจให้หนู"

ถ้าขอพรได้ไม่ต้อง ๓ ข้อ ข้อเดียวที่จะขอ คือ

ให้แม่กลับมาอยู่กับหนูตลอดไป

อยากให้แม่ได้รับรู้และได้ยินสิ่งที่อยากบอก
แล้วถ้าข้อความที่หนูเขียน แม่ได้รับรู้

แม่ก็จะรู้ว่า "หนูรักแม่"


......................................................................................................................................................................................


บางที การที่เราไม่เลือกใช้ "โอกาส" ที่อยู่ตรงหน้าให้ดีที่สุด

ก็นำมาซึ่งความเสียใจอย่างคาดไม่ถึง

เพราะ "โอกาส" ครั้งที่สองอาจจะไม่เกิดขึ้น


กรุณาบอกผมว่า "คุณไม่ร้องไห้"


บุญรักษา ทุกท่านครับ