วันศุกร์ที่ผ่านมา...เพื่อนข้างห้องทำงาน ได้นำเอากระดาษผ่านหนึ่งมาวาง...บอกว่าลองอ่านดูซิ...
|
กิน...อย่างเขา แต่...อย่ากินเหมือนเขา ใช้...อย่างเขา แต่...อย่าใช้เหมือนเขา อยู่...อย่างเขา แต่...อย่าอยู่เหมือนเขา นอน...อย่างเขา แต่...อย่านอนเหมือนเขา |
ผึ้งงานมีสีหน้าสงสัย...ไหนลองอธิบายให้ผึ้งงานฟังหน่อยได้ไหม?...ว่าหมายความว่าอย่างไร?
กิน...อย่างเขา แต่...อย่ากินเหมือนเขา
การกินนั้นคือภารกิจอย่างหนึ่งของมนุษย์ ซึ่งสัญชาติญาณของมนุษย์คือความหิว อาหารนั้นมีมากมายหลายประเภท คนเราไม่ต้องกินแพง...กินหรูๆ เราควรกินเพื่ออยู่ไม่ได้อยู่เพื่อกิน การกินมื้อละไม่กี่บาท กับมื้อละพัน...มื้อละหมื่น...สุดท้ายก็อิ่มเหมือนกัน...
ใช้...อย่างเขา แต่...อย่าใช้เหมือนเขา
เสื้อผ้า...เครื่องนุ่งห่มก็เพียงใช้ปกปิดร่างกายเหมือนๆกัน ไม่จำเป็นต้องใช้ของมียี่ห้อราคาแพงๆเพื่อโอ้อวดคนอื่น ซึ่งจุดประสงค์ของการใช้คือเพื่อปกปิดร่างกายเท่านั้น ...อย่าเห่อเหิม มีรสนิยมตามกระแส เหมือนคำที่ว่า...รสนิยมสูง รายได้ต่ำ ...จะยากนาน...
อยู่...อย่างเขา แต่...อย่าอยู่เหมือนเขา
บ้านเรือน...เป็นที่อยู่อาศัยกันแดดกันฝนป้องกันภัย บ้านนั้นคนเราก็อาศัยอยู่ได้ครั้งละหลังเท่านั้น ....จะมีหลายๆหลังเพื่อสะสมกิเลสไปทำไม? .....อยู่แบบพอเพียงสำหรับชีวิต ก็มีความสุขแล้วคนเราถ้ารู้จักปล่อยวางได้ก็จะได้ไม่รู้สึกหนักกับการที่ต้องใช้ชีวิตทั้งชีวิต...เพื่อคอยปกป้องรักษากับสิ่งทีได้มา....
นอน...อย่างเขา แต่...อย่านอนเหมือนเขา
เตียงธรรมดาหรือสื่อผืนหมอนใบ ก็สามารถนอนหลับอย่างเป็นสุข ไม่ต่างจากคนอวดร่ำอวดรวยและยังสามารถเก็บเงินได้เป็นเจ้าสัวมานักต่อนัก ไม่ต้องนอนเตียงใหญ่ราคาเป็นพันเป็นหมื่น ร่างกายกว้างศอก...หนาคืบ...ยาววาเหมือนๆกัน ใช้พื้นที่ในการนอนก็ไม่ต่างกัน ไม่ต้องใช้เงินซื้อความสุขสบายก็หลับได้
การใช้คาถา...กิน..ใช้..อยู่...นอน...เหมือนๆกันแต่ทำตัวให้พอเพียงกับชีวิต ใช้ทรัพยากรให้เป็น...ไม่ตกเป็นทาสของทรัพยากร อย่างนี้ซิ...ถึงจะได้ชื่อว่า เป็นคนร่ำรวยและมีความสุขในความพอดีของชีวิตเหมือนคาถาร่ำรวย...ที่เพื่อนนำมาให้ ...ขอบใจนะเพื่อน....
สวัสดีปีใหม่ นะครับ คุณ ผึ้งงาน
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี