ร่ายสุภาพ
...ข้าฯ ประสงค์ทำหนังสือ ชื่อ “ร้อยกรองประลองคิด”
จิตจึ่งหวังเพื่อนช่วย แลด้วยความเอื้อเฟื้อ
รักช่วยเหลือของกวี ณ ที่นี้.....ขอบคุณ
ท่านเจือจุนตอบโจทย์ ยังประโยชน์สืบสาน
กลอนกานท์ภาษาไทย ขจรไกลรุ่งเรือง
ประเทืองด้วยความรู้ ศาสตร์ศิลป์สู้เขาได้
แม้คำไขจักเป็น อย่างที่เห็น...กาพย์กลอน
ท่านมิทอนกำลังใจ
ด้วยเชื่อในเมตตา บ้างข้าฯ แต่งแปลงใหม่
ขอเพื่อนให้อนุญาต ปรับเขียนวาดจัดทรง
เหมาะสมตรงหลักเกณฑ์
แต่มิเจนจัดแล้ หวังเพื่อนแนะติแก้
สื่อให้อร่ามงาม แท้เฮย
โคลงสี่สุภาพ
....ขานชวนร้องเชิญให้...........เพื่อนกลอน...กานท์เฮย
ขออย่า ! เมินเฉยวอน.............ร่วมถ้อย
ปริศนาแต่ง แนะ สอน.............ให้สนุกกันนา
แก้โจทย์ลดเศร้าสร้อย............หลีกพ้นหายเหงา
อินทรลิลาตฉันท์ ๑๑
....เดือนใด นะนวลนาง นิมิตปาง วจีน้อย
ชายชอบ ระรื่นคอย ละห้อยให้ ประทับมา
....จริงแท้ มิเว้นชาย สหายงด พิโรธข้า
เย้าแหย่ บ่ได้บ้า เพาะ-หาเหตุ กระเทือนซาง
อินทรลิลาตฉันท์ ๑๑
....ปีใด นะเพื่อนผอง ถวิลจ้อง จะจ้อนาน
ไป่เบื่อ ฤ รำคาญ ทิวาวาร สิเป็นใจ
....นานที วจีคล่อง ประลองจ้อ จะเป็นไร
แต่งตอบ มิเฉไฉ ไฉนเล่า ละเลยลอง
....พระพุทธองค์ตรัสรู้........ธรรมใด
ระบุแก่นแห่งหัวใจ............ลึกซึ้ง
แจกแจงเหมาะนำไป.........ปฏิบัติ
เป็นเกราะกันมารทึ้ง..........อาจแกล้วกลางสกล
ปัจฉิมโอวาท
....ข้าฯ ขอถามเพื่อนบ้าง..........ได้ไหม
พระพุทธองค์ตรัสกระไร.............ใคร่รู้
ธรรมท้ายสุดอันใด....................คือหลัก
ปฏิบัติเป็นมรรคสู้......................หลุดพ้นบ่วงกรรม