วันพุธ  ที่ 28 พฤศจิกายน 2555

กราบสวัสดีค่ะครู

     วันนี้หลังจากที่โดนกิเลสครอบงำชุดใหญ่แล้วครูเมตตายื่นมือมาช่วย เป็นครั้งแรกที่ยืนอยู่กับข้อปฏิบัติได้ครบพร้อมเจ้าค่ะ 

    จากที่ในตอนเช้ายังรู้สึกเจ็บใจที่เผลอหลับแล้วไม่ได้ส่งการบ้าน ตื่นขึ้นมาจึงจัดแจงส่ง ลงมาทำผัดพริกแกง กับ แตงผัดไข่ กับวัตถุดิบที่เตรียมใส่ทับเบอร์แวร์ไว้ตั้งแต่เมื่อคืน น่าประทับใจกับตนเองเจ้าค่ะใช้เวลาไม่นานอาหารก็เสร็จหากได้เตรียมวัตถุดิบไว้เหมือนที่ครูเมตตาให้โอกาสได้เรียนรู้

ออกมาวิ่งหนึ่งชั่วโมง เหมือนเช้านี้หนูยังสับสนว่าจะไปวัดไหนดี ใจระลึกถึงวัดหลพ่อกล้วยแต่เวลาที่มีจะเฉียดฉิวมากเจ้าค่ะ จึงตัดสินใจไปวัดโมขลารามอย่างที่ไปทุกวัน

     งานวันนี้ตอนแรกคิดว่า "น่าจะจิ๊บๆ แต่พอหยิบมาลุยจริง สะดุดใจหลายจุด"

สาระเหยที่ส่งมาถุงพลาสติกสะอาดมาก ๆเจ้าค่ะ ซองถูกเปิดแล้วปิดไม่สนิท หนูจึงมาปรึกษาพี่ ๆ

ได้คำแนะนำว่า เก็บหลักฐานเป็นภาพถ่ายไว้แล้วสืบกลับใครรับตัวอย่างสถานการณ์เป็นอย่างไร

หนูนั่งลงทบทวน นิ่งแทะเม็ดทานตะวันแล้วก็แว๊บขึ้นมา สำนวนแปลกๆค่ะครู

อ่านไปอ่านมาอ้าว จับผู้ต้องหาตั้งแต่ 26 ตุลาคม พึ่งมาส่งตัวอย่าง 22 พฤศจิกายน แล้วเป็นถุงพลาสติกมัดยาง

อืม.....มีบางอย่างผิดปกติ

อ่านสำนวนไปเรื่อยๆ 

ปรากฏว่า ผู้ต้องหารับสารภาพเจ้าค่ะ

แต่การตรวจจับเป็นการล่อซื้อ

อ่านแล้วก็รู้สึกขัดแย้ง

แต่สุดท้ายหนูก็ทำได้เพียง  "พิสูจน์หลักฐานตามสิ่งที่สิ่งมา"

ผลคือเป็นลบ อย่างที่คาดหมาย เจ้าค่ะ

เป็นสิ่งที่ต้องบอกตนเองว่า "เตรียมตัวไว้อาจจุต้องไปเป็นพยานในเคสนี้"

หนูได้เรียนรู้ว่าบางครั้งและบ่อยครั้งหนูเองก็ละเลยในเรื่องเอกสาร

รวมถึงการเขียนรายงาน ส่วนใหญ่ใช้การแก้ไข จนบางครั้งลืมแก้ไขบางจุด แต่เป็นสิ่งสำคัญ

หนูตั้งใจทำตัวอย่างนี้มากๆเลยค่ะครูจนพี่อ้อแซว ก็เลยได้ยิ้มขำกัน พอตั้งใจก็ได้เรียนรู้ 

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็เป็นงานประจำที่ทำอยู่ประจำ แต่ก็ไม่ไตร่ตรองมากขนาดนี้

ทำเสร็จก็ออกรายงานตามระบบเจ้าค่ะ

เลิกงานออกประมาณห้าโมงกว่า หนูพยายามขยับเวลาวิ่งของตนเองให้ไม่ดึกมากเพื่อจะได้มีเวลาทำอย่างและไม่เผลอหลับไปเสียก่อนเหมือนที่ผ่านมา

ได้วิ่งหกโมงเย็นวิ่งเสร็จก็ทุ่มหนึ่งเจ้าค่ะ

กลับเข้ามาหยิบผ้ามาตัดเพิ่มเติม แล้วค่อยขึ้นไปทำวัตรแล้วขียนบันทึก

ตลอดวันหนูยังหลงเพลินไปกับการทำงานเจ้าค่ะครู 

เหมือนทุกอย่างหายไป ดังที่ครูบอกเมืื่อวานว่า "ยังไม่ใช่" ศีลข้อ 5 ยังด่างพร้อยเจ้าค่ะ

ศีลข้อ 4 วันนี้ดีขึ้นเจ้าค่ะ แต่ก็ยังมีร่วมวงคุยมากอยู่หนักไปทางพูดเพ้อเจ้อเจ้าค่ะ

ตอนที่เขียนแม้จะรู้สึกว่าดีขึ้น แต่ข้างในก็ไม่ได้โล่งเบาเจ้าค่ะ เสร็จจากเขียนบันทึกจะขอโอกาสไปเย็บผ้าเจ้าค่ะ

เพียงระลึกถึงว่า จะเย็บผ้าข้างในก็เบาสบายยินดีขึ้นมาเจ้าค่ะ ระลึกถึง sms ครูที่ให้กำลังใจ และความรู้สึกดีที่ได้รับโอกาสรับใช้ครูอย่างเต็มที่

กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ