สืบเนื่องจากมีการประกาศให้วันที่ 20 ก.ย. 49 เป็นวันหยุดราชการกระทันหัน ทำให้สถานบริการหลายแห่งไม่สามารถหยุดให้บริการได้  เพราะไม่ได้แจ้งเลื่อนนัดให้ผู้รับบริการทราบล่วงหน้ามาก่อน เช่น โรงพยาบาล ด้วยเหตุนี้จึงทำให้บุคลากรส่วนใหญ่เกิดความลังเลว่าจะไปทำงานดีหรือไม่  เช่นเดียวกับพี่จุด  แต่อย่างไรก็ตาม พี่จุดเลือกที่จะไปทำงานก่อน

เมื่อถึงที่ทำงานก็พบว่าทุกคนมาทำงานเหมือนทุกวัน ขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงตามสายของโรงพยาบาลประกาศให้บริการผู้ป่วยตามปกติ ได้แต่คิดในใจ ทำไมช่างใจตรงกันนะ เมื่อเดินผ่าน OPD พบว่ามี่ผู้ป่วยมารับบริการมากหน้าหลายตาเช่นทุกวัน

ได้มีโอกาสถามน้องพยาบาลที่ OPD ว่า ทำไมไม่หยุดตามคำประกาศฯที่ทราบ ทุกคนตอบเสียงเดียวกันว่า "หยุดได้อย่างไรคะพี่ ใครจะให้บริการผู้ป่วย" อีกคนพูดเสริมต่อว่า "คณะแพทย์ปลูกฝังวัฒนธรรมการยึดผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางมาดี แม้จะประกาศให้หยุดก็ไม่มีใครหยุด"

พี่จุดหัวเราะ พร้อมพูดต่อว่า "พี่ดีใจแทนผู้บริหารที่มีบุคลากรในคณะเป็นคนดี น่ารัก เหมือนเมื่อคืนวันเสาร์ที่มีการวางระเบิด ทุกคนที่ได้ยินข่าว ต่างมาโรงพยาบาลโดยไม่ต้องโทรตาม บางคนยืนคอยอยู่หน้า ER เพื่อคอยให้ความช่วยเหลือ มีบางคนบอกพี่ว่า คนในคณะแพทย์แย่งกันทำงาน" แล้วทุกคนก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

วันนี้ช่างเป็นวันที่มีบรรยากาศแห่งความสุข พี่จุดสังเกตจากพฤติกรรมการให้บริการของเจ้าหน้าที่ขณะที่เดินผ่าน ไม่มีใครบ่น ไม่มีใครถามว่า แล้วหนูจะได้วันหยุดชดเชยมั้ย หนูจะได้ OT มั้ย อาจเพราะทุกคนมาเองโดยหัวหน้าไม่ได้มอบหมาย

เลิกงานพี่จุดมีโอกาสพบคุณน้อย หัวหน้าสำนักงานโรงพยาบาล พี่จุดได้พูดกับคุณน้อยว่า "ผอ.น่าดีใจน่ะ ที่วันนี้แม้จะมีการประกาศหยุด แต่ทุกคนต่างมาทำงานโดยไม่ได้นัดหมาย" คุณน้อยตอบว่า " ไม่ดีใจได้ไง เมื่อเช้าเห็น อ.สุเมธ (ผอ.รพ.) เดินไปขอบคุณเจ้าหน้าที่ทุกหน่วยงานเลย"

เขียนเล่าถึงตรงนี้ ทำให้พี่จุดนึกถึง อ.วิจารณ์ พานิช ซึ่งเป็นคณบดีคนแรกที่ปลูกฝังวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้แก่พวกเรา มีคณบดีคนต่อๆมาที่คอยสานต่อให้วัฒนธรรมนี้คงอยู่อย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นความผูกผันต่อองค์กร มี อ.สุธรรม ปิ่นเจริญ อดีต ผอ.รพ. ที่คอยกระตุ้นให้พวกเราทำงานโดยยึดพระราชดำรัสของพระราชบิดา ที่สอนให้พวกเรา  "ยึดผลประโยชน์ของส่วนรวมเป็นกิจที่หนึ่ง ผลประโยชน์ส่วนตัวเป็นกิจที่สอง......" มี อ.สุเมธ พีรวุฒิ ผอ.รพ.ปัจจุบัน ที่อยู่เคียงข้างคอยเสริมแรงให้กำลังใจ   พี่จุดอยากบอกทุกคนว่า วันนี้แหละคือ ตัวชี้วัดที่แท้จริง อันสะท้อนให้เห็นถึง ความผูกพันที่บุคลากรมีต่อองค์กรอย่างเห็นเป็นรูปธรรม