วันนี้ได้เข้ามาเขียนบันทึกอีกครั้ง  บรรยากาศที่ห้างร้านวันนี้แตกต่างจากวันก่อนๆ มาก หลายคนบอกว่าเศรษฐกิจไม่ค่อยดี  คนจึงใช้จ่ายอย่างประหยัดมากขึ้น  ผู้เขียนเห็นด้วยกับการประหยัดอดออมและเลือกจับจ่ายซื้อสินค้าที่เรามั่นใจว่าคุ้มค่าสมราคาที่สุดก่อนตัดสินใจควักตังค์ออกจากกระเป๋า  วันนี้ผู้เขียนได้พบกับข้าราชการเกษียณท่านหนึ่ง  ท่านบอกว่าตอนนี้อยู่บ้านคนเดียวในช่วงกลางวันเพราะลูกหลานไปทำงานและไปโรงเรียนกันหมด  ทีแรกก็นึกว่าจะเหงา แต่ตอนนี้ท่านบอกว่ามีความสุขมากเพราะช่วงกลางวันนั้นเองท่านได้มีเวลามาเดินห้าง พบปะผู้คนและได้รับความรู้เพิ่มขึ้นจากบรรดาพ่อค้าแม่ค้าทั้งหลาย  ผู้เขียนมองท่านด้วยความรู้สึกชื่นชมและตระหนักดีว่า  ทุกอย่างอยู่ที่ใจของเราจริง ๆ มองให้สุข เราก็สุข  มองให้ทุกข์ เราก็ทุกข์  ฉะนั้น เลือกได้ตามใจค่ะว่าเราต้องการอะไร  ผู้เขียนหวังว่าเราทุกคนคงต้องการความสุขกันนะคะ  อย่าลืมยิ้มให้คนที่เราพบเห็นในวันนี้นะคะ