คนที่มาประชุม มีทั้งเด็ก ผู้หญิง คนชรา แล้วทุกคนยังพกพาความพิการมาเพิ่มอีกตำแหน่ง
วันที่ 26 ตุลาคม 2555 คือวันสำคัญทางศาสนาอิสลาม วันอิดิลอัฎฮา ซึ่งพวกเราชาวมุสลิมจะถือโอกาสหยุดงาน ลางานเพื่อกลับบ้านไปหาครอบครัว
วันนี้เป็นวันรื่นเริงสนุกสนาน ลูกเต็มบ้าน หลานเต็มเริน* ลูกหลานมาเยี่ยม นอกจากข้าวปลาอาหารแล้ว การบริจาค ใช้จ่ายให้ลูกหลานคนเฒ่าคนแก่ คนช่วยตัวเองไม่ได้ ถือเป็นทานที่เป็นกุศลยิ่ง
เสร็จจากพิธีการทางศาสนา ผู้เขียนก็สนุกสนานกับลูกหลาน เล่าเรื่องราวในอดีต ลำดับญาติพี่น้องให้ลูกหลานฟัง ..
กำลังสนุก มีโทรศัพท์จากโรงพยาบาลบอกว่า คนพิการมาหา ผู้เขียนก็บอกประชาสัมพันธ์ไปว่า ให้เขาติดต่อนักกายภาพบำบัด ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบในเรื่องคนพิการ แต่ประชาสัมพันธ์ยืนการบอกว่าเขาต้องการมาพบมาคุยกับผู้เขียน จึงต้องละจากวงลูกหลานไปที่ทำงานคือโรงพยาบาลปากพะยูน หลังเวลาเที่ยง ก็พบกับผู้พิการรออยู่ที่หน้า OPD
ก็ชี้ชวนเชิญผู้พิการทั้งหมดไปนั่งคุยกันในห้องประชุมเล็กของโรงพยาบาล สั่งน้ำขนมจากห้องสหกรณ์มาเลี้ยง แล้วก็เริ่มพูดคุยถามใถ่ ได้ความว่า
คุณประสิทธิ์ อุทยารักษ์ เป็นประธาน สภาคนพิการทุกประเภทของพัทลุง มาเยี่ยมและมาเชิญผู้เขียนให้ไปเป็นที่ปรึกษาของสภาฯ แล้วโดยไม่รอว่าผู้เขียนจะปฎิเสธหรือตกลง ประธานก็ยื่นหนังสือเชิญประชุมให้ผู้เขียนเข้าร่วมประชุมในวันที่12 พฤศจิกายน 2555 ณ.ห้องประชุม พมจ.* พัทลุงเรื่องการจัดงานวันคนพิการ ...
ผู้เขียนมองไปรอบๆคนมานั่งประชุมกันอยู่มีทั้งเด็ก สตรี คนชรา แล้วทุกคนยังพกพาความพิการมาอีกตำแหน่ง หัวใจของคนทำงานอาสา คำพูดไม่หลุดออกจากปาก แต่ใจไปมากกว่าคำพูด พยักหน้าเป็นที่เข้าใจว่าต้องไปทำงานอีกตำแหน่งหนึ่งในสภาคนพิการทุกประเภท
คุยกัน ได้เนื้อความได้เวลา ตี2 กว่าผู้พิการขอลา ผู้เขียนถามใถ่ไปตามมารยาทว่า"กินข้าวมาแล้วยัง เพราะหลังเวลาเที่ยงมาแล้ว คำตอบคือยังไม่ได้ทานข้าวกันเลย ผู้เขียนจึงอาสาพาไปทานข้าวบ่ายสองกว่าๆ......
วันรายอ วันแห่งการบริจาค ทุกๆปีนอกจากบริจาคให้ เด็ก ผู้ด้อยโอกาส และผู้สูงอายุแล้ว ก็ยังบริจาคให้กับศาสนสถาน ปีนี้ยังไม่ได้บริจาคให้กับศาสนสถาน แต่มาเลี้ยงอาหารให้กับคนพิการทุกประเภท Happy Heart เกิดจากการแบ่งปัน
เริน = เรือน
พมจ. = พัฒนาสังคมและความมั่นคงจังหวัด
OPD = = Out Patient Department (แผนกผู้ป่วยนอก)
Happy Heart ก่อเกิดจากการแบ่งปัน
สุดยอดมากเลย บัง ...รูปหล่อมาก ... ดีจังเลย ได้พบปะ สังสรรค์ กันนะคะ
หมอเปิ้น ดีใจด้วยนะคะ
เป็นกำลังใจคนทำดีค่ะ ท่านวอญ่า
ขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ..จิตอาสาพาใจเป็นสุขทั้งผู้ให้และผู้รับนะคะ..
ผมเคยไปร่วมกิจกรรมงานผู้พิการ ทุกๆปีเขาจัดงาน 1-3 เดือนธันวาคม
Happy Heart ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ สตรีและคนพิการ
สวัสดีค่ะบัง
ิBig heart ...จริงๆนะบังของเรา.. เห็นด้วยค่ะที่บังกล่าวไว้ "happy heart เกิดจากการแบ่งปัน" ..ขอชื่นชม สมกับที่ชาวปากยูน แวะมาหาและก็ไม่ผิดหวังกับการรับทำหน้าที่ี ที่ปรึกษาฯ.ของบัง ...ขอร่วม .อนุโมทนา สาธุ ๆ ๆ .
ในพื้นที่ ที่ทำงานอยู่ก็เช่นกันค่ะบัง หากมีโอกาสได้ไปร่่วมกิจกรรมและบางครั้งก็เป็นการช่วยเหลือ ผู้ไม่ได้พิการ (ทาง physical) แต่ด้อยโอกาส ก็มีเยอะค่ะ
สุดยอดเลยครับท่านอาจารย์วอญ่า...วันยายอ...เพราะและความหมายงดงามมากครับ
สุดยอดครับท่านอาจารย์วอ...วันยายอ ชื่อเพราะ..ความหมายดีมากครับ...
สวัสดีคุณหมอเปิ้น เพิ่งกลับจากประชุม"เรื่องเล่าคุณภาพที่สสจ.จัดขึ้นไปฟังการเล่าเรื่องของน้องๆนักสร้างสุขพัทลุง
"กินข้าวมาแล้วยัง เพราะหลังเวลาเที่ยงมาแล้ว คำตอบคือยังไม่ได้ทานข้าวกันเลย ผู้เขียนจึงอาสาพาไปทานข้าวบ่ายสองกว่าๆ ... ประทับใจตรงนี้คะ
สวัสดีครับ ...คุณ Bright Lily งานคนพิการพัทลุง น้องใหญ่ อนุชา หนูนุ่ม วางราก วางโครงสร้างจัดตั้งเครือข่ายไว้ครอบคลุม จนพัฒนามาเป็น ศวพถ. พัทลุง แต่พอน้องใหญ่วางมือ กิจกรรมก็หยุดชะงักไปสองสามปี มาปีนี้ พี่สิทธิ์ อุทยารัตน์ หนึ่งในคณะทำงาน ศวพถ. เข้ามาเป็นประธานคนพิการทุกประเภท ก็ตามมาหาคนเก่าๆรวบรวมมาสร้างเครื่อข่ายฟื้นฟูของเก่า คิดว่าคงมีความก้าวหน้าตามสมควร
สวัสดีครับพี่ใหญ่ ขอบคุณครับ มีเงินมีทรัพย์ก็จ่ายทรัพย์แบ่งปัน มีกำลังมีแรงงานก็ใช้แรงงานแบ่งปัน มีความรู้ใช้ความรู้แบ่งปัน มีธรรมใช้ธรรมแบ่งปัน ....ศรัทธาและเชื่อมั่นครับพี่ใหญ่
ขอบคุณหมอแดงที่ร่วมงานคนพิการ พัทลุงจัดวันที่19 ธค ครับ
Happy Heart ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ สตรีและคนพิการ
ครับคุณแก้ว ผู้ด้อยโอกาสทุกประเภทมาให้กำลังใจ
สวัสดีอาจารย์ ขวัญ
ได้ตำแหยน่งฟรี ไม่ต้องสมัคร ไม่ต้องเลือกตั้ง ก็ได้นั่งตำแหน่งที่ปรึกษา สภาฯ
สวัสดีน้องทิมดาบ....
วัน"รายอ" ครับพิมพฺผิด คือวันแห่งความสุข ทุกคนต้องสวย ทั้งร่างกายและใจ สุขในการให้ สุขในการแบ่งปัน ลูกหลานเพื่อนบ้านมาหามาเยี่ยม เป็นสุขที่เป็นของขวัญอันล้ำค่า
เรียนอาจารย์ หมอ ป. พวกเขาคงเกรงใจ วันนั้นหากไม่หลุดปากถามว่า"กินข้าวหรือยัง" หากมารู้ในวันหลังว่าเขายังไม่ได้กินข้าว ก็จะรู้สึกไม่ดีตลอดไป
สุดยอดเลยครับ ขออนุญาตนำไปเป็นตัวอย่างให้ลุง ๆ ลูกจ้างประจำที่สำนักงานอ่านเพื่อบันทึกบ้างนะครับ
อ่านแล้วมีความสุขใจไปด้วยค่ะท่านวอญ่า