การปรับระดับของลูกจ้างประจำสาธารณสุข

การได้เข้ามาเป็นลูกจ้างของโรงพยาบาลมหาราชเมื่อปี มกราคม พ.ศ. 2526  ซึงทางครอบครัวค่อนข้างจะพอใจเพราะครอบครัวบ้านนอกครอบครัวหนึ่งแต่มีโอกาสได้เข้ามาทำงานในเมืองแต่เจ้าตัวเองรู้สึกว่าไม่เหมาะกับตัวเราเลยเพราะเราเรียนก็จบ  ปวส.ช่างเครื่องยนต์จากวิทยาลัยเทนนิคภาคไต้สงขลาน่าจะทำงานที่เป็นประเภทเที่ยวไปด้วยทำงานไปด้วยไปในที่ไกลๆๆแต่ปี พศ. 2528 ก็โชคดีที่ทางการได้บรรจุให้เป็นลูกจ้างประจำในปีต่อมาก็มีภรรยาเป็นพยาบาลที่สวยและน่ารักสำหรับ  ตัวเองน๊ะ  นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาชีวิตต้องเริ่มเปลี่ยนซึ่งเป็นความภูมิใจที่ พศ. 2530ก็ได้กำเนิดลูกสาวซึ่งแม่เป็นพยาบาลไม่มีเวลาดูแลมากนักก็ได้ปู่จากบ้านนอกซึ่งอายุก็มากโขแล้วแต่ปู่เป็นคนเก่งมาก่อนแล้วเพราะท่านต้องเลี้ยงลูกเองมาตั้ง 6 คนโดยปู่ได้กับแม่ผม  ในขณะที่แม่ก็เป็นครูบ้านนอกคนหนึ่ง    พ.ศ. 2534ผมก็ได้มีลูกชายตามใจต้องการอีกคนหนึ่งผมไชโยเลี้ยงเพื่อนๆกันเต็มที่  หลังจากปีนั้น ภาระการเลี้ยงดูแลลูกและหลานก็ตกเป็นภาระของผู้ชายทั้งสองคมคือ ปู่และพ่อ   ที่เป็นลูกจ้างประจำทำงานไปด้วย

ชีวิตของครอบครัวผมวนเวียนอยู่ภายในรั้วของโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราชตลอดปลาย ปี พศ 2548ลูกสาวสอบเข้ามหาวิทยาลัยติดคณะแพทย์ของมหาวิทยาลัยมหิดลแต่เป็นแพทย์ที่ต้องใช้ทุนในชนบทภายในจังหวัดนครศรีธรรมราชผมกับครอบครัวต้องปรึกษาหารือกันมากแต่สุดท้ายก็เป็น  คุณ ย่าที่บอกว่าถึงย่าจะเป็นครูบ้านนอกแต่ชีวิตย่าก็เป็นข้าราชการครูคนหนึ่งของประเทศไทยนี้ทำงานทดแทนแผ่นดินเกิดมาตลอด  ลูกสาวก็เรียนแพทย์มหิดลจนจบปี  พ.ศ. 2555      เป็นปีที่ลูกชายสอบเรียนต่อหลังจากจบ ปวส .ช่างยนต์จากเทคนิคนครศรีธรรมราชสอบเรียนที่เทคโนโลยี่ราชมงคลศรีวิชัยภาคใต้สงขลาที่พ่อเรียนจบแค่ปวส.แต่ลูกชายสอบได้ในคณะวิศวกรรมแผนกเทคโนโลยีเครื่องกล  

ชีวิตของลูกจ้างประจำที่รำ่เรียนเวียนวนในรั้วโรงพยาบาลอีกไม่กี่ปีที่ถึงผมยังไม่แน่ว่าชีวิตการทำงานในตำแหน่งช่างต่อท่อ ระดับ 1 จะมีโอกาศปรับขึ้นระดับ 2ได้หรือไม่คงจะไม่เสียใจแต่ผมยังหวังว่าผู้มีอำนาจในกระทรวงสาธารณสุขคงจะเห็นใจลูกจ้างบ้างนะครับ

เปรียบเทียบกับศึกษาธิการไม่ได้เลย

ของศึกษาธิการผู้บริหารแจ้งว่าท่านทำอะไรอยู่ก็ทำแบบนั้นให้ดีที่สุดเรื่องเงินเดือนเป็นของผู้บริหารที่จะพิจารณาความเหมาะสมที่จะปรับระดับ   แต่สาธารณสุขมาเน้นแต่ปริมาณงานที่รับผิดชอบอย่างเดียวยิ่งกว่าซี 6,ซี7เสียอีก