ถึงแม้ท่านจะติความแก่ว่าเลวทราม
ถึงแม้ท่านจะติความแก่ว่าทำให้ผิวพรรณทรามไป
รูป(กายนี้)อันน่าพึงพอใจก็ยังคงถูกความแก่ย่ำยีอยู่นั่นเอง
แม้ผู้ใดพึงมีชีวิตอยู่ได้ร้อยปี (ผู้นั้นก็ไม่พ้นความตายไปได้)
สัตว์ทั้งปวงมีความตายเป็นเบื้องหน้า
ความตายย่อมไม่ละเว้นอะไรๆ ย่อมย่ำยีทั้งหมดทีเดียว.
ข้้อมูลจาก:
พระไตรปิฎก ฉบับบาลีสยามรัฐ (ภาษาไทย)เล่มที่ ๑๙ ข้อที่ ๙๖๕
พระไตรปิฎก ฉบับมหาจุฬาฯ (ภาษาไทย)เล่มที่ ๑๙ ข้อที่ ๕๑๑
พระไตรปิฎก ฉบับมหามกุฏฯ (ภาษาไทย)เล่มที่ ๓๑ ข้อที่ ๙๖๕
