"คุณภูมิใจเถอะที่เป็นคนไทย คนไทยมีสมองที่ฉลาดกว่าคนประเทศผม"

ขอบคุณภาพจาก http://www.vcharkarn.com/varticle/39172

เพื่อนร่วมงานชาวต่างชาติในวัยเกษียณอายุราชการคนหนึ่งของผมนั่งบ่นเรื่องประเทศบ้านเกิดของตนให้ฟังตั้งแต่เช้า

"คุณได้อ่านข่าวไหม โรงงาน...ปิดแล้ว มีคนตกงานหลายพันคน" 

"จริงเหรอ!" ผมตอบไปตามสำนวนภาษาและแอบสังเกตเห็นสีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของเขา

"ผมติดตามข่าววิกฤตเศรษฐกิจในประเทศของผมมาตลอด  และผมไม่สบายใจนักกับอนาคตลูกๆ หลานๆ ของผม" เขาหยุดนึดหนึ่ง  "มันห่วยแตกมาก" น้ำเสียงที่เริ่มจริงจังและเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก

" คุณภูมิใจเถอะที่เป็นคนไทย คนไทยมีสมองที่ฉลาดกว่าคนประเทศผม"

ผมถึงกับอึ้ง และพยายามทบทวนว่า ประโยคนี้เราฟังและแปลไม่ผิด  มันช่างแปลกเหลือเกินที่จะได้ยินประโยคอะไรทำนองนี้จากคนในประเทศที่เรียกตัวเองว่า พัฒนาแล้ว

แวบหนึ่งในความคิดพลันนึกถึงเรื่องนิทานคนขายสมองมือสองที่เคยได้ฟังว่า มีร้านขายสมองมือสองแห่งหนึ่งติดราคาสมองไว้ดังนี้ สมองคนญี่ปุ่น 500 เหรียญ สมองคนเยอรมัน 600 เหรียญ และสมองคนไทย 1000 เหรียญ ลูกค้าคนหนึ่งถามเจ้าของร้านด้วยความสงสัยว่า "สมองคนไทยทำไมแพงกว่าชาติอื่น" พ่อค้าตอบ "โธ่ คุณ ดูสภาพสิ ใหม่เอี่ยมเลย ใช้น้อย"  เป็นนิทานประชดประชันที่ฟังแล้วเจ็บพอควรทีเดียว แต่ทำไมนะคนต่างชาติคนนี้ถึงพูดเช่นนั้น ผมเริ่มสนใจความคิดของเขามากขึ้น

"ทำไมคุณพูดแบบนั้น" ผมถามกลับหลังจากตั้งสติได้

"คุณรู้ใช่ไหมว่า ชาวต่างชาติเช่นผม เมื่อเข้ามาอยู่ในประเทศของคุณ ผมไม่มีทางจะได้รับสัญชาติไทยเลย ผมคงตายที่นี่ในฐานะผู้อพยพ" เขาหยุดครู่หนึ่ง "ไม่เหมือนในประเทศของผม ชาวต่างชาติในประเทศหากอยากได้สัญชาติของผม เขาแค่กรอกแบบฟอร์มนิดหน่อยก็ได้แล้ว  เมืองที่ผมอยู่เต็มไปด้วยคนต่างถิ่นที่หวังจะเข้ามาพึ่งสวัสดิการของรัฐ  โรงเรียนที่หลานผมเข้าเรียน มีชาวพื้นเมืองที่เกิดที่ดินแดนแห่งนี้ไม่ถึง 10% ขนาดครูที่สอนหลานผมยังไม่ใช่คนประเทศผมเลย"

ผมนิ่งฟังอย่างตั้งใจ เมื่อได้จังหวะก็ถามกลับไปด้วยความสงสัยใคร่รู้

"เอ แต่เท่าที่รู้ ติ๊งต่างว่าผมจะเข้าประเทศของคุณ มันไม่ง่ายเลยนะครับ"

"ใช่ ๆ ถูกของคุณ"  เขาตอบหนักแน่น "แต่ผู้อพยพส่วนใหญ่จะไม่มาทางเครื่องบิน  มีกลุ่มนายหน้ากลุ่มใหญ่พาเข้ามาทางพื้นดิน กลุ่มประเทศของผมผ่านแดนกันได้โดยไม่ต้องใช้พาสปอร์ต  เมื่อเข้าประเทศผมได้ ก็เรียกร้องสิทธิได้ คุณรู้ไหมทหารในประเทศเราลดจำนวนลง  อาคารใหญ่ๆ ที่เคยเป็นที่ตั้งของกองทัพถูกใช้เป็นบ้านพักของผู้อพยพ  ประเทศผมอากาศหนาว รัฐบาลจะไม่ปล่อยให้คนนอนแข็งตายข้างถนน... เขาเลยจับเข้าที่พัก และดูแลพวกเขาอย่างดี   ด้วยเงินภาษีของพวกผม  Completely Crazy !"  

"นี่สินะคุณถึงบอกว่าคนไทยฉลาด"  

ยังมีความเห็นและความรู้สึกอีกมากมายที่พร่างพรูออกจากปากชายผู้นี้ ท่านผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการรับชมนะครับ (ตอนนี้ผมเองก็ยังสงสัยอยู่ว่า การแปลงสัญชาติง่ายขนาดนั้นเลยหรือ)  

 แต่ทุกอย่างมี 2 ด้านเสมอ  มันอยู่ที่การเลือกจะเอาด้านไหนมารับรู้ รู้สึก หรือใส่ใจ หลายคนไม่ถูกใจเรา เราก็พยายามเหลือเกินที่จะเปลี่ยนแปลงเขาให้ได้ดั่งใจ  บางครั้งเราก็ลืมนึกไปว่า บางแง่บางมุม เราเองต่างหากที่น่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีเหมือนเขา  ทำความเข้าใจผู้คน เรียนรู้ และมีเมตตาซึ่งกันและกัน โลกเราคงจะน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะเลยนะครับ 

 

http://www.momchannel.com/index.php/community/detail/708