คนไทยก็สนใจหนังสือนะ

 

     เมื่อวันจันทร์ที่ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๕ ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวงานมหกรรมหนังสือระดับชาติครั้งที่ ๑๗ ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ผมออกเดินทางจากโรงเรียนบางลี่วิทยาเวลาประมาณ ๐๗.๓๐ น.โดยรถร่วมบขส.สาย๖๘ ไปลงที่สถานีขนส่งสายใต้ใหม่ แล้วต่อรถเมล์ประจำทางไปลงห้างพาต้าปิ่นเกล้า แล้วต่อรถเมล์ปรับอากาศสาย ๕๐๗ ไปลงคลองเตย แล้วเดินเข้าซอยผ่านตลาดหลักทรัพย์ ถึงบริเวณงานเวลาประมาณ ๑๑.๒๐ น.

      พอเดินเข้างานก็พบว่าคนเริ่มแน่นแล้ว เลยแวะรับประทานอาหารเจ เสียก่อนแล้วเดินชมร้านหนังสือต่างๆไปเรื่อยๆ หลายจุดพอเดินไปสบายแต่หลายจุดคนแน่นมากต้องเบียดเสียดยัดเยียดกันทีเดียว ผมเดินอยูจนใกล้ ๑๕.๐๐ น.ยังเดินไม่ทั่วเลย ก็ต้องรีบกลับไปขึ้นรถที่คลองเตย โดยขากลับขึ้นรถเมล์สาย ๑๔๙ ถึงสายใต้ใหม่ก็ ๑๖.๒๐ น.และมาถึงโรงเรียนก็เกือบ ๑๙.๐๐น

     ในระหว่างเดินเที่ยวผมได้แวะชมและซื้อหนังสือบ้าง ส่วนใหญ่จะดูเฉยๆมากกว่า ที่ไม่ซื้อไม่ใช่ไม่อยากได้ แต่ราคาสูงกว่าเงินในกระเป๋า ถึงแม้หนังสือจะลดราคาตั้งแต่ร้อยละ ๑๕-๘๐ ผมจึงซื้อได้แต่หนังสือราคาย่อมเยา ช่วงแรกผมได้เดินไปดูหนังสือที่ร้านคุณสมคิด ลวางกูร เจ้าของหนังสือฮาสุดขีดและหนังสือดีมีคุณค่าอีกหลายเล่ม คุณสมคิดเป็นเพื่อนของผม บ้านแม่ของเขาอยู่ใกล้วัดทองประดิษฐ์ ตั้งใจจะไปทักทายแต่วันนั้นไม่พบ พบแต่รูปหุ่นยืนอยู่ ตอนบ่ายได้มีโอกาสถ่ายรูปคุณกาละแม ที่มาแจกลายเซ็นแฟนๆที่ซื้อหนังสือที่เธอเขียน

 

    ยิ่งบ่ายคนยิ่งเยอะเดินไปตรงไหนก็มีแต่ฝูงชน ทำให้ผมเกิดความคิดแย้งกับข้อมูลที่ว่าคนไทยอ่านหนังสือกันน้อย หรือไม่สนใจอ่านหนังสือเท่าที่ควร เพราะงานมหกรรมหนังสือทีไรคนก็แน่นทุกที หลายท่านอาจคิดว่าคนกรุงเทพฯเท่านั้นที่สนใจอ่านหนังสือ ถ้าเช่นนั้นงานมหกรรมหนังสือ ลองกระจายไปตามภูมิภาคต่างๆดูซีครับ ผมว่าคนต่างจังหวัดก็สนใจอ่านหนังสือกันไม่น้อย ผมว่าคนไทยก็สนใจหนังสือนะ