การจัดการศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้

             

            ปัจจุบัน ค่านิยมที่จะให้ทุกคนที่เป็นบุตร ได้รับการศึกษาอย่างต่ำปริญญาตรี และรับปริญญา ถ่ายรูปมาแปะฝาบ้านหรือโพสในโทรศัพท์มือถือ ไว้อวดคนที่รู้จักว่า ลูกเราจบปริญญาเหมือนกัน กลายเป็นเรื่องปกติของสังคมไทยไปเสียแล้ว

            ย้อนหลังไปประมาณยี่สิบปี ในครอบครัวหนึ่งๆผู้ที่จะจบปริญญาตรีได้ ต้องเป็นเด็กที่เก่งที่สุดในหมู่บ้าน หรือในครอบครัวที่มีอันจะกิน แต่ภายหลังค่านิยมประกอบกับมีสถาบันการศึกษาทั้งรัฐและเอกชนเปิดสอนวิชาที่หลากหลาย ทำให้คนจบปริญญาตรี และหากจะแจงนับในเวลาเดินศูนย์การค้า คาดดะเนว่า ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 80 ที่จบปริญญาในช่วงแจงนับนั้น

           สภาพการดังกล่าว ทำให้เกิดค่านิยมใหม่ คือ จบปริญญาตรีแล้ว งานระดับทักษะพื้นฐาน ด้านช่าง หรือด้านบริการ การใช้แรงงานจะหาคนทำยาก  ยอมว่างงานเสียดีกว่าที่จะไปทำงานเหล่านั้น และส่งผลต่อประเทศ เช่น

  • การว่างงานมีมาก

  • แรงงานต่างชาติมาทดแทนแรงงานไทย เช่น พม่า อินเดีย ลาว

  • คนไทยขาดฝีมือในระยะยาว

  • หากเปิดประเทศอาเซี่ยนในปี 58 แรงงานต่างชาติกลับประเทศ ไทยจะขาดแรงงานมาก

  • ครอบครัวล่มสลาย ขาดรายได้

  • ยาเสพติด เกิดขบวนการค้ายา ที่หารายได้แบบความรู้ดี ใส่สูท

  • ฯลฯ

         ถึงเวลาสำหรับการปรับนโยบายการศึกษาของชาติ ส่งเสริมให้คนเรียนทางอาชีพ จบ ปวช./ ปวส.ป้อนโรงงานหรือสร้างงานเอง มีทักษะระยะหนึ่งค่อยไปต่อยอดปริญญาตรี โท เอก ก็ตามใจ