วันเกิด
ค่อยๆลืมตาขึ้นมา...รับรู้..เห็นภาพแม่และผู้คนรวมทั้งพยาบาลเดินไปเดินมาภายในห้อง
เสียงพูดคุย...อะไร...ดูวุ่นวายไปหมด...แล้วก็เคลิ้มหลับไปด้วยฤทธิ์ยาสลบ
ตื่นมาอีกครั้ง...แม่พูดว่า...ลูกอยู่ใกล้ๆ...พร้อมทั้งไออุ่นแนบข้างๆแก้มขวา
กลอกตาดูด้านขวา ...เห็นศีรษะเด็ก ที่มีผมสีดำตัดกับหนังศีรษะ สีขาว เห็นขวัญ 2 ขวัญ
นึกขึ้นได้...ลูก...
ลูกคนโต...ลูกชาย..ความรู้สึก...แผ่ซ่านสู่หัวใจ..ของความเป็นแม่...
ลูกยังหลับตา หน้าขาวๆ...จมูกโด่งๆ...ชื่นใจแม่เหลือเกิน...
แม่อุ้มลูกมาสู่การสัมผัส...ครั้งแรก...ชีวิตที่เปลี่ยนไป...
เปลี่ยนสถานะภาพ มาเป็นแม่...ของลูกแล้วคราวนี้...
สิบหกปีที่ผ่านมา...
ลูกภูมิ...
ตั้งแต่เล็กการดูแลแม่ถนอม
แม่อดออมเพื่อเจ้าเฝ้าห่วงหวง
เห็นพัฒนาการก้าวไกลให้ชื่นทรวง
ที่บรรลุลุล่วงดวงกมล
เจ้าตั้งใจจนได้ทุนศึกษา
ด้วยปัญญาความเพียรเรียนเป็นผล
ขอให้ลูกเข้าใจในผู้คน
รู้ช่วยเหลือประชาชนพ้นทุกข์ภัย
วันเกิดลูกจะมีค่าทุกคราผ่าน
ยิ่งกว่ากาลเวลาเถลไถล
มีเป้าหมายชีวาพาก้าวไกล
เป็นคนไทยช่วยไทยให้รุ่งเรือง
ด้วยรัก..ลูกภูมิ...
จาก..แม่เจี๊ยบ
ขออวยพรวันคล้ายวันเกิดด้วยครับ ครอบครัวอบอุ่นนะครับ...
ขอบพระคุณค่ะท่านอาจารย์ทุกท่าน ลูกที่เกิดวันนี้ยังเข้าค่าย สอวน..อยู่ สาธิตปัตตานีค่ะ
มาอวยพรย้อนหลัง ตั้งหลายเดือน
บันทึกเตือนพรวนคิดการก่อเกิด
ครอบครัวอบอุ่นมีสุขแสนประเสริฐ
ช่างงามเลิศล้ำค่ากว่าสิ่งได.........ด้วยคารวะ จากลุงวอ
ขอบคุณค่ะลุงวอ