ชีชนเหมือนเช่นเด่นดาว ส่งสขสกาวสดชื่น มืดมิดระมัดหยัดยืน.......

คืนไร้จันทร์

 

ดึกดื่นหมื่นดาวพราวฟ้า
วิบวับจับตาพาฝัน
ล่องลอยคอยกาลนานนิรันดร์
วารวันผ่านไปไม่กลับคืน

ชีพชนเหมือนเช่นเด่นดาว
ส่องสุขสกาวสดชื่น
มืดมิดระมัดหยัดยืน
บางคืนบางครั้งยังคอย

ลมดึกผ่านดินกลิ่นฝน
โรยอ่อนอวลอลอ้อยสร้อย
กลิ่นลมทะเลล่องลอย
ทยอยทะเยอทะยาน

กลิ่นดอกไม้ใดประดับ
ประทับกับถิ่นสถาน
คืนยาวหนาวเย็นพยาน
น้อยน้อยเนิ่นนานก่อนนอน

แว่วหริ่งเรไรร่ำร้อง
ดังก้องจากใกล้ไปก่อน
จนไกลไพรพงดงดอน
สะท้อนถึงทับนิทรา

ราตรีที่ไร้จันทร์่ส่อง
บางคนหม่นหมองโหยหา
บางคนสนใจดารา
ปรารถนายอมรับนับดวง